17-11-07

Postoperatieve bespreking.

17 juli 2007.

Juist 3 weken na de operatie volgt dan een postoperatieve bespreking.

Ondertussen weten mijn man en ik elke schilderij in de gang van de blog3
"blauwe pijl" blindelings hangen. Twee maal per week naar de wondzorg.

Vergezeld van zoon en schoondochter ga ik op die 17 juli weer maar eens het ziekenhuis. Afspraak met de oncoloog. Zo schokkend kon het nieuws nu niet zijn. Ik wist tenslotte dat ik kanker had, mijn borst en klieren waren weg... enkel de vraag: welk soort kanker was het? Wat zou de nabehandeling inhouden?

Het bleek dat ik niet-hormonale kanker had, tamelijk agressief maar HER2 gevoelig. Behandeling: 6 chemo's (3 x FEC en 3 x Taxotère), 25 bestralingen en 18 keer Herceptine. Duur van de volledige behandeling: ongeveer 2 jaar. Toch nog even slikken, komt uiteindelijk nog hard aan: 2 jaar nabehandeling?? Zolang?? Enfin, één goed teken: de dokters verwachten toch dat ik nog minstens 2 jaar leef (moet tenslotte de behandeling kunnen afmaken).

De oncoloog stelt voor diezelfde dag nog een echo van mijn hart te laten maken aangezien een chemobehandeling belastend is voor het hart.

Ook moet er een poortcatheter geplaatst worden. Gezien mijn allergie tegen plaatselijke anesthesie, moest ik daarvoor op 25 juli terug opgenomen worden om deze te laten plaatsen onder volledige narcose. En mijn hoogzwanger schoondochtertje maar steeds trouw met die schoonmoeder meedraven naar dat ziekenhuis en 's avonds, beiden in een rolstoel, geduwd door de respectievelijke mannen, naar de parking.

blog4

Dank je wel Anja.

22:05 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.