17-11-07

Terug naar nu... 17 november 2007

26 oktober 2007

Chemo 4 (1ste Taxotère): reactie pijn in de botten, in de spieren, infectie van de mondholte, ... alles wat men voorzien had, heb ik gekregen. Was niet erg leuk, maar gelukkig heb ik reeds 3 keer geen echte nevenwerkingen gehad.

16 november 2007

Ben voor mijn 5de chemo (2de Taxotère) naar Gasthuisberg geweest. Zoals steeds was mijn trouwe vriendin D. bij me. En juist zoals bij de 2de chemo (FEC) had ik een echt rotgevoel.

De hele week reeds voelde ik me niet goed in mijn vel. Ik kreeg buikpijn en niks kon nog goed gaan. Gewoonweg, ik voelde me rot. De ochtend van de chemo heb ik volgend SMS'jeblog8
naar mijn zoon G. gestuurd: "Moet naar dat stom gasthuis. Kan Y. niet zien. Papa heeft valling. Ben broeksband kwijt, maar leven is mooi!". Denk niet dat het leuk voor G. en A. was om rond 7 uur in de ochtend zo'n berichtje te ontvangen. Ze zullen vermoedelijk direct geweten hebben hoe laat het was.

Om 7u15 heeft mijn man me samen met D. naar station gebracht en natuurlijk om de rotdag goed verder te zetten: treinen hadden vertraging, dus, bus naar Gasthuisberg juist voor onze neus weg. Gevolg: een half uur te laat op de afspraak, maar geen nood, daar moet je gewoonlijk toch een flinke tijd wachten. Die wachttijd werd dus dapper ingekort door zelf even te laat te komen.

Tamelijk vlug werd ik geroepen en in een zeteltje geïnstalleerd. Bloed prikken, bloeddruk nemen (veel te hoog natuurlijk), vraagjes beantwoorden en naar de dokter. Alles ok? "Natuurlijk dokter," antwoord ik, "ik had enkele geen zin om te komen, maar voor de rest is alles ok." Maar uiteindelijk, wanneer we in die molen zitten, draaien we mee.

De voormiddag verliep zoals gewoonlijk: een babbel, lachje en traantje met je chemovriendjes en -vriendinnetjes.

Rond de middag komt de verpleegster die gehate, maar tochblog9
zo onmisbare, chemo aansluiten. En nu wordt het pas leuk. Zoals gewoonlijk moet ik in ijshandschoenen en -sokken. Maar hoe kan je nu je middagmaal verorberen (kwam samen met chemo de kamer binnengewandeld) met dieblog7
bokshandschoenen aan? Wel, daarvoor neem je je vriendin mee. Zij mag je dan eten geven zoals de baby's: hapje voor mama, hapje voor papa, hapje voor ikke,...

Rond 2 uur is eindelijk de laatste spoeling doorgedruppeld en mag ik naar huis. Wel moet ik nu afscheid nemen van mijn chemovriendin L., zij stond 1 chemo voor op me en voor haar was het dus de laatste keer. Ik hoop L. en haar man H. nog terug te zien en wens hen het allerbeste voor de toekomst.

Gezien het vroege uur, toch nog vlug een ommetje maken. Eerst naar de kapper waar mijn pruik vandaan komt, want ik heb het gevoel dat mijn modern hoofddeksel met elke beweging zijn eigen leven wilt leiden, en dan toch nog even bij mijn schoondochter binnenwippen; kwestie van kleine vent Y. een gelukkige vermaanddag te kunnen wensen.

Nu de trein op zodat mijn vriendin D. tijdig op haar kaasavond kan verschijnen.

22:22 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Hallokes Ik heb hier wat zitten lezen en ik vind het heel erg voor U ...lieve groetjes

Gepost door: yolanda | 18-11-07

Blog Ik vind het een goed idee van je om alles in een blog te schrijven. Het zet alles een beetje op een rijtje en je deelt zo je ervaringen met mensen die hetzelfde doormaken. Ik wens je langs deze weg veel succes toe met je blog en veel moed ! Groetjes, Maaike

Gepost door: maaike | 18-11-07

Anita Ik kom je nog een heel mooie zondagavond wensen,het weekend is bijna weer weg en ik hoopt dat je toch wat kunnen genieten hebben zonder teveel last.
Groetjes

Gepost door: Jeske | 06-01-08

De commentaren zijn gesloten.