25-11-07

Een slechte nacht, hopelijk een betere zondag.

Het shoppen is er gisteren niet echt van gekomen.  Zijn eerst onze gewone inkopen gaan doen en daar bleek dat ik nog wat te onstabiel op mijn benen stond.  Mijn knieën bleven nog zo een beetje hun eigen leven leiden en knikten nog door wanneer zij wilden.

Het uitstapje naar G. en A. kon natuurlijk wel doorgaan, daar moest ik toch maar gewoon voor in de auto zitten en me laten voeren naar Heverlee.  Onze kleine oogappel Y. heeft een goede verkoudheid en moet snotteren en niezen.  Gelukkig ziet hij er niet teveel van af en heeft hij geen koorts.

Tijdens de terugweg naar Brussel, zijn we gestopt om onze jongste zoon W. een pleziertje te doen en gaan eten (als je dat eten noemt!) in zijn ogen supper, fantastisch, cool, lekker,... in de ogen van mijn man en mij, ongezond, nl. de Quick.

Thuisgekomen heb ik dan nog een konijn voor mijn man klaargemaakt, kwestie dat ik het vandaag kan invriezen en het zo een beetje gemakkelijker heb de volgende chemo.

Uiteraard ben ik doormoe, ik was kapot, gaan slapen rond 9 uur.  Direct als een blok in slaap vallen, maar na enkele uren reeds terug wakker, en dan begint het.  In die donkerte van de nacht begint men aan van alles en nog wat te denken.  Wat als...?  Waarom...?  Hoe moet het verder...?  Komt alles nog goed...? enz.......  Ik weet wel, ik moet positief blijven, maar in die stilte van de nacht is dat verdomd moeilijk.

Ben dan maar vroeg opgestaan en met ons Kyr naar buiten.  In plaats van terug in mijn bed te kruipen, heb ik de foto's welke onze G. mij gisteren meegegeven heeft van onze Y. op computer gezet en rustig bekeken.  Man!! wat is dat ventje veranderd!!! Die kleine spruit wordt groot (of is dat enkel in de ogen van een fiere oma?) 't Kan me niet schelen of het enkel in mijn ogen is want:  ik BEN fier en Y. VERANDERT !!!

Met die prettige gedachte kan ik mijn zondag toch met volle moed beginnen.  Even denken wat we vanmiddag gaan eten.  Mijn schoonmoeder komt, sinds het overlijden in oktober vorig jaar van mijn schoonvader,  elke zondag eten, dus er moet gekookt worden.  Ik denk dat ik eens spirelli met kabeljauwfilet, inkvis decorationen sinaasappelsaus ga klaarmaken, voorafgegaan door een heerlijke, maar pikante, limburgse bananensoep en een dessert uit Antwerpen, nl. appelbollen.  Zo gaan we vanmiddag eens lekker op de fruittoer. 'k Zal morgen wel weten te zeggen wat het geworden is.

Dikke knuffel. 

 

09:18 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

hopelijk valt je zondag mee
een engelengroet en misschien tot de volgende keer

Gepost door: mieke | 25-11-07

Veel sterkte !
Probeer tijdens moeilijke momenten te denken aan leuke, aangename dingen.
Wat natuurlijk gemakkelijker is om te zeggen dan te doen natuurlijk.

Gepost door: °Ch | 25-11-07

Hallo Anita Niet vergeten aan je zelf te denken.
Een grote dikke knuffel

Door onvoorzienbare omstandigheden.
Zal ik een blogpauze inlassen.
Met ons is alles goed.
Maar er is iemand die mij op dit moment meer nodig heeft.
Tot binnenkort
Groetjes Rita

Gepost door: Rita | 25-11-07

Hallokes lIEVE GROETJES EN IK HOOP DAT HET EEN GEZELLIGE ZONDAG IS

Gepost door: yolanda | 25-11-07

Hallo, ben via een Zwany uit Nederland weer terug in België bij jou beland. Ik ben een lotgenote met ook een dochter van 16, en kreeg de diagnose in april 2003. Bij mij is de hele behandeling al achter de rug, behalve de hormoontherapie, daar ben ik nog mee bezig. Ik wens je veel sterkte bij de rest van de behandeling. Dikke knuffel. Annick

Gepost door: Annick | 25-11-07

eeen betere zondag ? Hai Anita,

Hopelijk is de dag van vandaag beter geworden dan de nacht! Akelig dat wakker liggen en het piekeren . Alles komt dat zo vreselijk op je af. Ik mag mij gelukkig prijzen dat mij dat niet vaak gebeurt, maar als het gebeurt ?
Ik hoop dat je vandaag een fijne dag hebt gehad enne geniet van je kleinzoon ! Lekker slapen vannacht, jammer genoeg helpt het piekeren niet !

liefs Zwany

Gepost door: Zwany | 25-11-07

De commentaren zijn gesloten.