26-11-07

Maandagochtend.

Vol goede moed opgestaan en enorm veel goede voornemens voor de verdere dag.

Zondag is rustig verlopen.  Schoonmama op bezoek geweest, beetje gebabbeld en haar voor de computer gezet.  PPS'kes vindt zij zo leuk en telkens er een pps'ke gedaan is, zegt ze: "dat is waar".  'k Moet toegeven dat ik er uitzoek die geschikt zijn voor haar leeftijd. 

Dus, zoals gezegd, na een rustige zondag, vol enthousiasme begonnen aan de maandag.

Ik zou vandaag allerlei dingen willen doen:   even langs vrienden, een verjaardagsgeschenkje voor G. gaan kopen, mijn strijkdecoration
doen, met ons Kyra gaan wandelen.   Ik wil een taart bakken, ik wil....  Ik wil eigenlijk heel veel vandaag, maar wat zal er gedaan worden.  Mijn voornemens zijn altijd opperbest.  Ik ben de dagen dat ik me beter voel, altijd vol goede wil, maar... me ingang zetten!  Die stap naar de badkamer, die lijkt 's morgens toch zo groot.  Ik moet me echt dwingen om die confrontatie met mijn lichaam aan te gaan.  Onlangs las ik een gedichtje op de site van Zwany - een lotgenote - dit gedicht sprak me aan, ik lees het nu dagelijks en hoop dat ik eens zover zal zijn.  Lees maar:

 

Lopend langs de spiegel

lopend langs de spiegel
zie ik opeens,
ongewild
mijn eigen spiegelbeeld.

En ik merk dat ik
niet langer schrik
niet wegkijk
om de lege
platte plek
niet te zien.

En ik voel dat ik
verbaasd ben
en ontroerd
door de broosheid
de breekbaarheid
de onschuld
van mijn geschonden bovenlijf.

En ik zie
dat a-symetrie
zijn eigen schoonheid heeft.

 

 Nu ben ik er nog niet toe, maar misschien...... ooit? 

 

08:27 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dag Anita Een tekst met waarheid. Probeer er naartoe te leven.

Gepost door: Jana | 27-11-07

De commentaren zijn gesloten.