29-11-07

Het is weer donderdag.

Gisteren ben ik met mijn zoon W. op zoek gegaan naar een verjaardagsgeschenkje voor G.  Onze "grote" wordt nu zondag 27.

Heb ook nog een beetje "verf" - lees "schmink" - gekocht.  Mijn badkamerritueel is de laatste maanden een beetje gewijzigd tegenover vroeger.

Een tijdje geleden, laat ons zeggen, zo in het voorjaar, liep ik nog zoals een wervelwind de badkamer door.  Wassen, aankleden, nu en dan eens een kleurtje op lippen of ogen, en wegwezen.

Nu...? Wassen, kleden en dan...? Dan begint het pas.  De grote schilderwerken.  Eerst een dagcrème, want chemo droogt je huid uit, dan een fond de teint met de nodige blosh, want van chemo wordt men oh zo bleek.  Vervolgens die ogen, wat zien ze er weer fletskes uit, dus...schilderen maar.  Vergeet die volumeverhogende mascara niet en het gekleurd lijntje op de wimperlijn, want chemo slorpt je lange wimpers helemaal op.  decoration
En dan op zoek naar die wenkbrauwen, waar zijn die?  Weg, gaan spelen met de wimpers in chemoland, gevolg verven maar.  Dan nog een likje verf over de lippen en klaar zijn wij?  Oh nee, nog iets vergeten!  Dat sjaaltje of die pruik over onze kale knikker.  Zo, nu kunnen we terug onder de mensen komen.  We moeten er nog wel even aan denken onze nagels van handen en voeten een verstevigende laklaag te geven - 't schijnt dat die chemo ook graag nageltjes lust - nu nog een verzorgende en voedende crème tegen het uitdrogen van het vel op handen en voeten.  We zien er weer fantastisch uit decoration
en kunnen die badkamerdeur achter ons toetrekken! 

En dan moet ik aan dat gedichtje denken dat ik onlangs gelezen en bewaard heb:

Goh, wat loop ik vrolijk
Ik lijk toch zo blij
Niemand kan iets vermoeden
Van het verdriet in mij
Een flinke, sterke vrouw
Dat toont de buitenkant
Maar heel diep van binnen
Is er heel wat aan de hand
Mijn tranen wil ik niet tonen
Dat is het "geheim" in mij
Dus loop ik maar weer vrolijk
En kijk ik maar weer blij
Maar kan ik 's nachts niet slapen
Geeft ik toe aan mijn verdriet
Ik laat mijn tranen stromen
En niemand die het ziet

Zo voel ik me ook.  Familie, vrienden en buren mogen weten dat ik moet vechten tegen dat vreselijk monster, maar... ze hoeven het niet te zien.  Ik wil  er goed uitzien en niet als een zieke buiten komen.  Ik wil en zal me sterk houden, al is dat soms heel moeilijk, maar IK ZAL winnen, want ik vecht en vecht en vecht....

(Stom, nu ben ik toch aan 't wenen, seffens zijn mijn "plamuurwerken" voor niks geweest!)

08:52 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

anita...goede middag alvast bedankt voor de felicitaties en de kabouters wensen uwe grote ook al proficiat met zijn 27 jaar ! Alleszins een positieve ingesteldheid van u en alle kabouters duimen mee ! Alvast vele kabouterknuffels :-))pepino

Gepost door: pepino | 29-11-07

ANITA GOEDE
MIDDAG
GOED
BEKEKEN
EN NATUURLIJK
DUIMEN WIJ
OP EEN
VOORSPOEDIGE
GENEZING
EN OOK
BRAVO
VOOR DE
VERJAARDAG
VAN DE
OUDSTE
GROETJES
MICKEY

Gepost door: MICKEY | 29-11-07

Mooi beschreven Anita! Proficiat aan de jarige! En ik vond het een erg leuk postje, je hebt dat goed verwoord. tja, dat 'plamuren' in de badkamer, daar kan je ook wel eens van genieten, dan zet ik een muziekje op ... want die restauratiewerken beginnen alsmaar langer te duren ... hi hihi ...
Ik duim voor jou! Liefs

Gepost door: Chris | 29-11-07

dat mag je als je mij zegt hetwelk
en de bron vermeldt
ze zijn beschermd door sabam

Gepost door: joz. | 29-11-07

bedankt bedankt voor je briefje,mijn schoonmoeder heeft nu haar 2e chemo gehad dus ik weet wat er loos is groetjes van arie doei doei

Gepost door: arie | 29-11-07

Hallo Anita Hey bedankt voor je bezoekje aan mijn blog ...Ik heb hier alles ééns goed gelezen en ik moet zeggen ondankst die afgrijselijke ziekte vind ik jou een heel moedigge positieve vrouw ,met een mooie schrijf stijl .Ik kom vast nog terug op bezoek hier .
groetjes Ninne

Gepost door: Ninne | 29-11-07

** Oh meis, zo heb ik het nog nooit bekeken...Ook ik maak me iedere dag op omdat ik anders zo flest uit zie en dankrijg ik vragen als...voel je je niet goed...
Blij dat het met makeup allemaal te verbergen is..
Ik wens je heel veel beterschap en moed toe. wat moet het zwaar zijn....
groetjes en een fijne avond

Gepost door: Anita | 29-11-07

Gedicht Heel mooi en helemaal echt.
Eerste maal dat ik hier kom lezen,een mooie weblog heb jij,ik kom zeker nog eens lezen.
Een goed weekend gewenst.

Gepost door: Ma Elly | 30-11-07

De commentaren zijn gesloten.