31-01-08

 

Vandaag heel laat thuisgekomen.  Heb dus  kunnen genieten van de beginnende storm en heb echt kunnen uittesten of die pruik inderdaad vast zit.  En mensen, geloof me of niet, die zit vast!!!

Na de bestralingen moest ik nog langs de kinesist gaan.  Daar gingen ze mijn arm eens "intapen".  Gelukkig is het maar een gewoon rekverband geworden, wel echt heel de arm, tot onder mijn oksel, zelfs mijn hand inbegrepen.  De arm bewegen gaat nog wel, ik kan nog alles doen, behalve...  alles wat met water moet gebeuren.  Me wassen...? 'k Mag niet in bad om mijn "Picasso" op de borst niet te beschadigen en nu is de douche ook uitgesloten.  Denk dat ik maar zal zondigen en het verband even van mijn arm doe om toch in die douche te kunnen, ik hoop wel dat ik het er terug rondkrijg, we zien wel.

decorationHet beste van de dag is echter dit:  ik ben van de "dubbelcijferbestralingen" af.  Ik mag slapen gaan met in gedachte:  nog 9 te gaan.  Zààààààlig!!!!!!! 

19:49 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

Voor Vader,

 

Vandaag, twee jaar geleden, is mijn vader, net zoals hij geleefd heeft,  heel stilletjes, in de hele vroege ochtenduren overleden.  Speciaal voor hem dit kleine gedicht.

 

Weet je nog van vroeger ?
Ik was nog heel klein
en jij noemde me
'papa's kleine "mouche"

blog18

Als iemand dat zei,
was ik fier.
Fier op mijn vader
die alles wist en alles kon.

Nu ben ik al een tijdje
je kleine "mouche" niet meer

Maar fier ben ik nog.
Fier en trots op je,
Omdat jij mijn lieve vader was.

09:42 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

30-01-08

Nog maar 10 te gaan!!!!

Vandaag  wat rustiger aan kunnen doen.  Ik moest pas rond 12 uur decoration
vertrekken en heb dus in de voormiddag een beetje kunnen bloggen.  Mijn vriendin D. ging vandaag mee en zo werd de eentonigheid een beetje gebroken.

Het regenachtig weer lokte nu niet echt om een reisje te maken, maar willen of niet, we moeten erdoor.  Gelukkig heeft de weerman het dit keer bij het rechte eind gehad en is het in de late namiddag opgeklaard en zijn we "droog" naar huis kunnen komen.

In het ziekenhuis ben ik bij de dokter langsgeweest en heb naar een echo gevraagd.  Blijkbaar was dit niet nodig daar ze op de CT-scan van 2 januari konden vaststellen dat er inderdaad een vochtophoping tegen de torax vastzit.  Prikken is geendecoration
oplossing, dat is een lapmiddel en de vochtophoping  kan reeds na enkele dagen terug zijn.  Mijn lichaam moet het zelf opnemen maar wil dat blijkbaar niet.  Ik kan enkel tegen de pijn het beroemdedecoration
"Dafalganneke" nemen.  Daar ik geen voorstander ben van pijnstillers vroeg ik hoelang dat die harde en pijnlijke vochtophoping daar nog zal zitten, kunnen ze niet antwoorden, dat kan gaan van enkele dagen tot ...  enkele jaren.  Ik moet er mee leren leven.  Gemakkelijker gezegd dan gedaan hè!  


Ben rond 6 uur thuisgekomen en even achter mijn PC'tje gekropen om te bekomen.  Dus vlug een blogje geschreven.  Nu me nog even omkleden en dan een avondmaal op tafel toveren.  't Zal vandaag spaghetti worden, ben te moe voor de "betere keuken".

19:01 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

29-01-08

Einde dagreisjes nog niet in 't zicht.

Ondertussen zijn we weer twee bestralingen verder.  Verslag van deze dagen:

decoration
Bij de kinesiste in het ziekenhuis geweest.  Vergelijkingsmetingen van armen gedaan...  Conclusie:  ik moet naar 't schijnt een "intaping" hebben.  Dat houdt in dat mijn rechterarm een viertal weken moet ingebonden blijven.  Hoge druk op onderarm, drukverminderend naar oksel toe.  Ook moet een intensieve drainage gedaan worden met als gevolg dat ik 5 keer per week naar de kinesist moet en tussentijdse metingen moeten gebeuren.  Mijn dagelijkse tripjes naar de hoofdstad van Vlaams-Brabant zijn dus heel duidelijk nog niet teneinde.

 

 

decoration
Tijdens de bestralingen vonden de verpleegkundige dat ik nu wel een serieuze en hardaanvoelend verdikking heb op de zijkant van mijn torax.  Een  pijnlijke zwelling waar ik reeds geruime tijd over klaag, maar die zou normaal geweest zijn.  Nu moet er plots een echo van gemaakt worden.  Zou de kinesiste er voor iets tussenzitten?  Zij heeft me beloofd dat ze mij echt van die pijnen zou afhelpen, is dit de eerste stap?  Morgen afspraak bij de dokter, ik ben benieuwd.

Vandaag heeft een lotgenootje N. haar laatste bestralingen gehad.  Natuurlijk hebben wij dat passend gevierd:  met taart en koffie.  Ons groepje wordt daar in het ziekenhuis steeds kleiner, maar onze vriendschapsband steeds groter.  Ik wens N. veel geluk en hoop dat zij van een volledig en blijvend herstel kan genieten.  

18:19 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

28-01-08

Een nieuwe week, nieuwe moed...

Een nieuwe week staat voor die deur.  In het weekend even mijn batterijen kunnen opladen.  Hopelijk zijn het kwaliteitsbatterijen die maar één keer per week dienen opgeladen te worden, dan komen we de komende week wel door.

Gisteren hadden mijn twee zonen een broederlijk uitstapje voorzien.  Niet storen dus... uitstap enkel toegankelijk voor broers.  Tijdens het "verzetje" van de "mannen", hebben mijn man, schoonmoeder en ik onze schoondochter gezelschap gehouden.  Yaro'tje was in volle vorm.  Lachen, slapen en eten zijn de favoriete bezigheden van het kleine ventje.

Zeg nu zelf, is er een betere manier om je batterijen op te laden dan een ontspannen babbel met je schoondochter en de heldere lach en  stralende kinderogen van je kleinzoon!!!

Vandaag beginnen we dus vol goede moed aan de nieuwe week, met een menukaart die kan tellen.  We krijgen dagelijks een reisje naar Gasthuisberg - blog17
hopelijk zonder spontane treinstakingen.  Naast het tasje koffie, genieten we ook dagelijks van een portie "zonnebank".   Om de maandag goed door te raken, gaan we eerst even langs een speciaal toestel om te meten hoeveel vocht ik in die rechterarm vergaard heb, aansluitend zou ik van een lymfedrainage volgens de methode Leduc (?) kunnen genieten.  Een babbeltje met dokters, verpleegsters en lotgenootjes helpt ons om de wachttijden aangenaam door te komen.

Vooruit, uitgerust en vol goede moed zullen we er maar wéér voor gaan.  We gooien ons terug in de strijd tegen dat monster en zullen deze week, zeker en vast, weer enkele veldslagen winnen, dankzij bestralingen nummer 13, 14, 15, 16 en 17... op het einde van de week hebben we nog 8 geheime bestralingswapens achter de hand!!!

08:51 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

24-01-08

Donderdagavond.

We zijn reeds twee bestralingen verder.  Mijn hoofd is een chaos.  Ik moet over alles twintig keer nadenken en kan niet goed formuleren wat ik bedoel.  Is dat nu "HET" beroemd (of berucht) chemokopje.  Ruim laat zou ik zeggen.

Ik denk dat het best is dat ik even staak en mijn woorden tracht op een rijtje te zetten.  Over elk woord moet ik teveel nadenken en ik moet twee, drie keer kijken of ik het wel juist getypt heb.  Een hele opgave dus. Is het nu de vermoeidheid die stilletjes toeslaat, of ben ik gewoon zo, ik zou het niet weten.  Ik ga trachten mijn blogrondjes te lopen en voor het overige....  we zien wel.  Dus blog-vrienden tot.... later.

Ik wens jullie nu reeds een fijn weekend.

 

 

decoration


 

19:38 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

23-01-08

 

Vandaag reeds bestraling nummer 10.  Kan je je voorstellen...  ik begin al aan de dubbel cijfertjes... twee vijfde is binnen enkele uurtjes voorbij!!!!!

Weet niet goed wat schrijven, 'k wil zoveel kwijt, maar ik vind niet echt de woorden. decoration
Ik ga nu niet verder denken en proberen.  Vanavond nog eens een poging doen en hopelijk.... met meer geluk.

Aan allen een prettige woensdag!!! 

 

11:01 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |