27-05-08

Volhouden....

Het weekend was even een film naar het verleden, maar.... ik heb besloten niet  bij de pakken neer te zitten!  Vorig jaar heb ik tamelijk accuraat gehandeld - dat vind ik toch - en ik ben niet van plan om er nu, na een jaar strijd, onderdoor te gaan.

Sommige dagen zijn moeilijk, heel moeilijk, dan probeer ik aan niets speciaals te denken, tracht ik mijn gedachten op iets anders te richten, maar dat is niet echt mogelijk.  Steeds worden we geconfronteerd met de naakte realiteit.  Gewoon door de dagdagelijkse dingen die we niet meer echt kunnen, de vaat doen is soms heel moeilijk, steeds die stomme handschoen en armkous aan...  schrijven doe je als een klein kind, naaien gaat niet echt en je geheugen is een zeef....  je arm blijft pijn doen, je voelt een constante druk op je borst, een druk op je ribben, je arm weegt als lood en je bent zovlug moe... allemaal kleine, onnozele dingen, waar je met kan leven...  maar al die kleine zaakjes, die vormen zo'n grote stapel, die vormen  een hoge berg die we steeds moeten beklimmen, steeds moeten we rekening houden met.... en daar word je zo moe van, zo moe, zo moe....  je wordt HET moe!

Maar zoals gezegd:  niet toegeven!!!!

Heb daarom mezelf maar verwend met een passiebloemetje blog58

en een nieuw hangplantje - waarvan ik de naam niet ken -

blog60 voor het raam.

We hebben ons dus terug in de hand en zijn vanochtend vol goede moed naar het Leuvense getrokken voor een zoveelste behandeling.

Onderweg een paar foto's gemaakt.  Wat de mensen tegenwoordig toch langs de weg achterlaten

blog61

 

een echt vliegtuig, zomaar langs de spoorweg, maar tja, 't was kapot en ze konden er blijkbaar niks meer mee doen!!!!

12:39 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

25-05-08

Eén jaar later....

Vandaag 15 jaar geleden overleed mijn moeder.

Mama ik mis je.
Het is nu al 15 jaar geleden,
dat jij tussen ons uit bent gegleden.
Ik had kunnen verwachten, dat tijd de pijn niet zou verzachten.
Ik doe mijn ogen even dicht en denk weer aan jou gezicht.
De tranen lopen weer over mijn wangen, ik ga steeds meer naar vroeger verlangen.
Ik heb je nog nodig om altijd voor me klaar te staan, hoe kan ik als kind zonder moeder door het leven gaan?

 

Vandaag net één jaar geleden dat ik die gruwelijke ontdekking deed.  Ik heb/had borstkanker.

Vandaag voel ik me...  leeg. 

 

 bloem12

09:44 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

21-05-08

Nadenkertje...

1193418550-665

 

 

Vaak proberen mensen hun leven in
omgekeerde richting te leven;
ze trachten meer dingen,
meer geld te hebben en meer
te doen wat ze willen,
zodat ze gelukkiger zullen zijn.

Maar de wijze waarop het in feite
werkt is omgekeerd:
Je moet eerst zijn die je werkelijk bent,
dan doen wat je moet doen,
om te hebben wat je wilt.

06:00 Gepost door anita in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

20-05-08

Onverwacht vrijaf...

Het zat eraan te komen...  ik heb onverwacht vrijaf...  kan niet naar Leuven...  want... treinen staken !!!!

Met de auto naar 't ziekenhuis rijden zie ik niet zitten, ik ben al geen held op de ring rond Brussel en dan nu...  met die files... blijf ik liever thuis !!!

nb2107file

Dit is, volgens een foto van Het Nieuwsblad, de situatie om 6u15 vanochtend, hoe zal het dan nu zijn?...  van het wachten in die files zou mijn auto'tje echt moe worden...1211113603-250 dat wil ik het niet aandoen, daarom...   beter dit.... 011 en dit... stoel-004  en dit... 1211059659-10

 

Ik wens jullie een zalige NIKS-DOEN-DAG !!!! 

 

09:14 Gepost door anita in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

19-05-08

Voor die ene bijzondere vriendin...

 

 spinblauw

We kunnen niet het juiste moment aanwijzen
wanneer vriendschap ontstaat.
Bij het vullen van een emmer,
drup voor drup,
doet de laatste druppel de rand overstromen;
Na een aantal vriendschappelijkheden
gebeurt hetzelfde met je hart.

 

 

kilipprosa

14:59 Gepost door anita in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

15-05-08

Even terug naar 9 mei...

Waarom weet ik niet, maar ik kon er niet onmiddellijk over schrijven, het moest  enkele dagen bezinken...

Vorige vrijdag,  9 mei, was het zover....  we gingen naar de monoloog kijken van Janine Bischops:  "Borstenclub".  Samen met mijn man en een goede vriendin-lotgenote met haar man, zakte we af naar de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater in Antwerpen. borstenclub Ademloos hebben I. en ik zitten kijken, maar vooral, zitten luisteren naar die 90 minuten durende monoloog.
Sprakeloos waren we. Was dat een theatervoorstelling, een monoloog, dat we daar hoorden?...  of was het ons eigenste verhaal dat even verwoord was.  We werden er stil van, we waren erdoor gepakt, maar...  het was goed, heel goed !!!  Het was en is de realiteit.  We zijn het voorbije jaar door een hel gegaan.  We hebben enorm moeilijke momenten gehad, we hebben geweend, we zagen het soms niet meer zitten, maar we hebben ook veel geleerd, zijn sterker geworden, hebben veel gelachen - misschien van zenuwen of stress, maar gelachen hebben we.  Nieuwe en hechtere vrienden hebben we gevonden en... we hebben het overleefd !!!

c-bloemen-02Morgen, 16 mei, mag ik weer naar het ziekenhuis, weer naar die chemo-afdeling om nog een portie kankergroeistofremmer, dit om te voorkomen dat een cel die per ongeluk de mosterdgas overleefd heeft, zou beginnen groeien.

14:46 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

12-05-08

Nog maar eens naar Leuven...

Morgen weer drukke dag.  Weer een dagje Leuven.

In alle vroegte moet ik de trein nemen om naar de kinesiste te gaan.  Nu is die lymfendrainage op zich een heerlijke en ontspannende massage, maar toch word je er weer aan herinnerd dat je kanker hebt/had.

Na de middag loop ik even het 'inloophuis' van de kankerliga binnen.  Men geeft er een sessie ivm kledingsadvies.  Ik ben wel een benieuwd wat men zoal zal aanraden.

Zoals beloofd zet ik even het blogje van Chris, Laika en Chekodyn008_small150_300_225_jpeg_2574722_fe75d6c2f5ce4f97999fa3707dcd3212 in de kijker, hun vrouwtje heeft dat echt verdiend.

Hopelijk is morgen de zon ook van de partij en kunnen we genieten van een zomerse dag. 

19:42 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |