21-02-09

Hoe moet het nu....

wat ik me voorgenomen had niet te doen, doe ik wel....  ik had me echt voorgenomen, na het afsluiten van mijn chemo- en herceptinesessies, gewoon weer verder te gaan met mijn dagdagelijks leven...  maar.... blijkbaar is dat onmogelijk....  we zijn veranderd... ik ben veranderd !!!  Hoe je het nu draait of keert, mijn karakter heeft een verandering ondergaan.  Ik heb een hele zware strijd moeten leveren, heb moeten vechten om er te blijven staan, heb soms, niet alleen een pruik, maar ook een masker voorgehouden2009.02.21.33
omdat niemand in mijn diepe 'ik' zou kijken.  En nu?...  nu begin ik blijkbaar aan een tweede leven...  herinneringen van vroeger komen boven...  hoe het zou kunnen geweest zijn...  wat ik fout gedaan heb, maar toen niet zag en ik nu echt spijt van heb, maar geen ommekeer meer mogelijk is....  vragen komen in me op...  worden niet beantwoord... vragen blijven.... en twijfels worden groter en groter, had ik maar...  waarom????

Zijn die vragen nu een gevolg van het kijken 'in de spiegel van de dood', of gewoon de leeftijd ????

Ik voel me echt niet hoe het hoort nu ik genezen ben.  Ik mis mijn ongeschonden lichaam...  ik mis mijn onbezorgdheid... ik mis mijn vroegere ik...

18:14 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (27) |  Facebook |

18-02-09

Zelfkennis...

Het voorbije weekend kreeg ik van hele lieve vrienden, het prachtige boek "Van de schaduw en het licht" van Toon Hermans.2009.02.18.32

Graag laat ik jullie even meegenieten van een fragmentje dat op mij van toepassing zou kunnen zijn:

"Zelfkennis is de kennis van je eigen gedragingen, ook dingen kennen van jezelf die je bij nader inzien belachelijk voorkomen.  'Belachelijk' in de letterlijke zin van het woord.  Je kunt lachen om jezelf, en om wat je deed of doet.

Tijdens mijn herstelperiode is mij dit af en toe overkomen. Kleine dingen waar ik me aanvankelijk druk om maakte, om niet te zeggen me ernstig over verontrustte, heb ik later lachtwekkend gevonden.  Als je zover bent, schiet je aardig op.  Dan ben je op weg het evenwicht met jezelf te herstellen.

Vind ik even 't evenwicht, is opeens het leven licht."

 

19:39 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

16-02-09

Stokje....

Ik heb een 'foto'stokje toegeworpen gekregen van ons "Swiepke'.

Dus ik braaf zoeken naar de gevraagde foto:  map afbeeldingen... 4de map... 4de foto...  niet simpel hoor... gezien ik zo'n kluns ben in 't klasseren en indelen van mapjes...  maar 'k heb het zogoed mogelijk trachten te doen.  'k Heb elke keer tot 4 geteld tot ik maar één foto'tje over had.  Ook goed hè!

Hier is dan de foto:

 

2009.02.16.31

 

ons Kaja, spelend in de herfstbladeren.

 

Nu rest me nog maar één ding te doen:  het stokje doorgeven aan 4 personen.  Hier gaan we dan:

Claudine

Nicole

Anita

Moekemama

Veel plezier met het zoeken bloggenootjes.

 

17:01 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |

14-02-09

Als je...

2009.02.14.29
Als je echt van iemand houdt
Iemand alles toevertrouwdt
Eén die echt weet wie je bent
Die ook je zwakke plekken kent

Eén die je bijstaat en vergeeft
Die "naast" en "in" je leeft
Dan voel je pas wat leven is
En dat liefde geven is.

Toon Hermans




07:34 Gepost door anita in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

13-02-09

Het is voorbij.....

de 18de Herceptine zit erin.  Het is voorbij....  de dokters hebben me kankervrij verklaart.... nog wel een verscherpte controle maar, volgens menselijke normen werd alles gedaan om me nog een lang leven te schenken... nu op naar het volledig herstel...  de fysieke versterking....  heb me onmiddellijk ingeschreven voor een 'kanactief' programma...  fitness onder doktersbegeleiding...  misschien verlies ik ook wel enkele kilootjes...  mooi meegenomen...

Voor morgen wens ik jullie vanuit mijn 'zevende' hemel van geluk een heel, maar dan ook een heel fijne Valentijnsdag....2009.02.13.28

22:13 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-02-09

We tellen verder af....

als een kind tel ik af... nog 2 keer slapen en het is zover...  de laatste Herceptine...  het is echt bijna voorbij...

Vanochtend kreeg 2009.02.11.27
ik met de post een heel lief kaartje uit het verre 'Holland' met volgende tekst:

Anita, de laatste behandeling staat voor de deur.  Ook wij tellen de dagen mee af.  De lente is in aantocht, een nieuw begin, frisse start.  Hopelijk blijft het "Monster" weg en kunnen jullie weer aan de toekomst bouwen.  Groet en sterkte bij de laatste behandeling. Hans, Margo en Gabriëlle.

Dit kaartje kwam van een collega van mijn man.  Hij heeft me,  samen met zijn gezinnetje,  steeds blijven aanmoedigen.  Regelmatig kreeg ik van hen een kaartje en dat deed goed.  Want, geloof me, op zo'n lange reis naar genezing, leer je echt de mensen kennen die met je begaan zijn.  Vele van je vrienden en zelfs familie haken af.  In het begin zeggen ze wel:  'we bellen je wel hoor' of 'ik spring wel eens binnen', en daar blijft het dan weer bij...  er wordt niet gebeld...  er komt niemand langs...

Echte vrienden leer je pas kennen in moeilijke tijden en dat....  vergeet je nooit !!!!

12:07 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

07-02-09

Eindstreep in zicht...

Nog 1 week en het is zo ver....  op 13 februari mag ik definitief een punt zetten achter mijn behandeling en mijn gevecht tegen
het kankermonster.  De dokters hebben me al de mogelijke wapens gegeven om als overwinnaar uit de strijd te komen.  Vrijdag nog één keer een vervelend baxtertjeblog9
Herceptine, nog eens controleren 2009.02.07.26
of ons hartje het verdragen heeft en....  alles is voorbij.... eindelijk !

08:16 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (12) |  Facebook |