02-03-09

Tijd brengt raad?

Ben al honderd keer aan2009
een postje begonnen en heb al 99 keer met "Control/A/Delete" alles uitgewist, hopelijk stuur ik het nu de 'wijde-wereld' in.

Wat ik wil schrijven?.... weet ik niet !

Wat ik wil zeggen?.... weet ik niet !

Ik weet op 't ogenblik eigenlijk niks.... ik wil eigenlijk alles, maar weet niet hoe eraan moet beginnen...  ik kan momenteel geen prioriteiten stellen...  wil meer voor mezelf opkomen... maar weet niet hoe!...  kortweg ik lig volledig overhoop met mezelf...  had mijn overwinning op dat monster wel een beetje anders voorgesteld....  maar misschien "Tijd brengt raad".....

13:04 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Niks forceren Anita! Gewoon wat rusten, wat frullen in en om het huis misschien, een wandeling? We zien je wel weer verschijnen!
Liefs,

Gepost door: Bientje | 02-03-09

*** Tja, ik weet niet wat je zoekt nu hé....Tleven gaat gewoon verder..Dat weet ik..En zo doen we maar verder...

Heel fijne maandagavond
Groetjes

Gepost door: Illness | 02-03-09

verwerking.... het is iets waar de meeste lotgenootjes mee te maken krijgen hé! die emotionele verwerking is vaak nog zwaarder dan het fysische stuk! niet onderschatten hoor! en je weet toch dat je ook recht hebt op 6 gesprekken (volledig terugbetaald) bij een erkende en hiervoor opgeleide psycholoog (ik volgde zelf deze opleiding!)...zie op mijn blogje bij stichting tegen kanker; maak er gebruik van hé! want het is niet niks wat je hebt doorstaan!
sterkte

Gepost door: tricky | 02-03-09

knop omdraaien, het monster is weg, doch kalmpjes aan hoor, seffens komt het lentezonnetje, maar niet doen zoals ik, niet meer ziek zijn is vlug vroeger vergeten, tot ....
groetjes uit oostende

Gepost door: Eddy | 02-03-09

lieve Anita je verloren voelen in jezelf.... 't klinkt raar maar je hebt zoveel meegemaakt, de dood in de ogen gekeken, gevochten als een leeuwin, moedig en sterk blijven zijn voor de buitenwereld, jezelf voorbij lopen door de medicatie maar ook door de snelheid waarbij het monster je heeft aangevallen.... je zou van minder op zoek gaan naar wie je nu bent...!!! Maar laat me zeggen dat de warmte van vrienden, de liefde maar vooral geduld en tijd je terug zal laten vinden wat je zoekt.... Tot gauw, want ik mis je!

Gepost door: moekemama | 02-03-09

Tja dat monster overwinnen is misschien makkelijker dan alles erna te verwerken hé. Ons vrouwtje heet nu ook 't gevoel dat ze op automatische piloot verder gaat. Pas als alles achter de rug is ga je 't volgens mij veel meer beseffen.

Gepost door: Chris, Laika en Chesko | 03-03-09

Anita, Ik denk dat je nu gewoon de psychische terug slag hebt. Je hebt gevochten zeg je zelf en nu de spanning weg is ,moet je terug je evenwicht vinden. Ik las de raad die tricky je geeft volg die op ,het zal je zeker en vast deugd doen.

Gepost door: magda | 03-03-09

hoe komt dit nu ...Veel mesne na een ziekte of grote inspanningen het is op het is eenders welk vlak ..krijgen een terugslag en dan moet ge proberen weer van uit dat putteke te klimmen ..niet eenvoudig maar laat alles op je afkomen en behandel ding per ding

Gepost door: mieke | 04-03-09

De commentaren zijn gesloten.