25-04-09

Oei !!!...

blijkbaar heb ik iets fout gedaan... qu
ik had voor enkele dagen een postje gepland, maar ze zijn niet verschenen...  waar zijn ze naartoe?????

Niet erg, 'k zal volgende keer terug proberen.  Nu hebben die kleine schatten Mattéo en Raffaël maar even langer van de belangstelling kunnen genieten.

Vorige dinsdag ben ik, zoals reeds vermeld, met het fitness-programma van 'kan-actief' begonnen.  Eerst een beetje onwennig...  wat zal het zijn???  zou het meevallen....  ik zag het eigenlijk001 (35) niet echt zitten... maar ja hoor !!! superleuk !!! heerlijk sporten en babbelen met lotgenootjes... samen ervoor gaan...  samen terug soepel worden... afzien, maar....  zàààààààààààààlig !!!!!

 

17

 

16:23 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

21-04-09

Even iets heel anders....

Sommigen onder jullie hebben al wel eens af en toe de reactie gezien van ons 'Tante Solange'.  En sommigen weten van mijn verhalen dat zij een hele lieve buurvrouw is die mij door dik en dun gesteund heeft tijdens mijn ziekte. Telkens ik die gehate en oh zo nodige chemo kreeg, stond ze paraat om ons Kyra haar dagelijkse wandelingskes te geven.  Weer of geen weer, geen nood, Tante Solange was daar.

Haar man Romano, Italiaan met een héééééééééééééééééééééééééél klein hartje, verkondigde steeds luid:  'Ma chère voisinne, votre chien a fait des trous dans notre jardin !' en terzelfdetijd haalde hij een stukje vlees uit de koelkast om die 'hond' van de buren te verwennen.

Wel, dat pracht-echtpaar en super-lieve buren, verdienen nu een heel, maar dan ook een heel groot applaus, ze zijn namelijk grootouders geworden van..... 

 

scannen0001

 

daarom Tante Solange en Nonkel Romano, langs deze weg een hele dikke proficiat met die kleine kroost.

06:00 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

20-04-09

Weer een nieuwe week....

Vandaag weer eens een bezoekje aan Gasthuisberg.  Geloof me of niet, maar ik word het moe....  steeds weer dat ziekenhuis binnenstappen, goedbedoeld of niet, het vraagt toch altijd een overgave....  steeds eens heel diep adem halen en dan, allée vooruit....  we gaan maar weer.

Vandaag moet ik even naar de assistente van de prof. 002
welke mij op 25.6.2007 (een datum getattoeëerd in mijn geheugen) geopereerd heeft.  Ik WEET dat alles ok is,  maar toch.....

Vanaf morgen start ik aan de reeks 'kan-actief', dit wil zeggen,images
twee keer per week (dinsdag en donderdag) even de berg beklimmen om aan een gecontroleerde fitness-training te doen....  hopelijk levert deze inspanning iets op en raakt ik zo die vermoeidheid een beetje kwijt en misschien ook enkele kilo's.... wat leuk meegenomen zou zijn.

06:00 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

19-04-09

DE BOOM

 

Nog eentje van onze Toon Hermans

 

Dag lieve boom, ik heb je nog gekend

toen je geen blad meer had en eenzaam en verlaten

op deze plek te sterven stond

ik weet nog hoe ik je hier vond

en dat we samen praatten.

boom-30

Nu heb je je weer opgericht

in regen en in zonnelicht

vol weelderige kleuren

nu sta je feestelijk en blij

te stralen in de groene wei

om mij weer op te beuren !

08:12 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

18-04-09

Huilen...

 

bloemen-05

 

Huil maar eens uit van tijd tot tijd

een mens moet soms zijn tranen kwijt

maar af en toe dan roep ik: 'stop,

je moet nu niet overdrijven,

je kunt - en daarom hou ik op -

wel aan het janken blijven.'

Toon Hermans


10:10 Gepost door anita in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

14-04-09

Grote controle.....

vandaag voor de zoveelste alpinist1
keer die hoge berg beklommen.  'Gasthuisberg' met ze-ijn goede en kwade momenten.  Volledige controle, mammo, echo, hart,.....  resultaat...  alles OK !!!!!!!!!

16:44 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

11-04-09

PASEN

door Mischa de Vreede

gedroomd dat er een soort kar voorbij kwam
met mensen die eieren bij zich hadden
hun handen eromheen
boers gedoe

ze riepen me toe dat het gewoonte was
in de plaats waar ik woon
- Camperduin -
om met Pasen een ei neer te leggen
daar waar je een dier had begraven
in de tuin dus

ik zag het voor me:
onder het prille groen van de vlier
bij het houten kruis van de poes
waarop in plakletters staat te lezen:
Jantje 17 jaar lief

en ook voor het huis
tussen de hemelse scylla's
waar Engel ligt:
een 6 jaar jonge teckel
geveld door hernia

hier en daar zo'n volmaakt gaaf gegeven
schijnbaar verloren in rommelig gras

wakker geworden
verbaasd
aan Grieks gedacht
bloedrode eieren op de zerken
'Christus is waarlijk opgestaan'

ei is ding dus dood
maar wat eruit komt piepen
beweegt
van levendigheid

nog verder denkend
half alweer dromend
zag ik ze staan
Engel en Jantje
leurend aan de keukendeur
deerlijk bemodderd
verwijtend hun blik:

Waar was je nou
in dat voortdurende donker?
Waar bleef je nou
in dat verschrikkelijke niks?

ik moest hun bekennen
dat ik
die over hun welzijn beschikt had
ook degeen was geweest
die hen 'inslapen' liet
snikkend niet kijkend
maar toch

het deerde hun niet
en ik liet hen binnen
hun eten schrokten ze op
ik streelde hun holle flanken
wist me vergeven
en voelde me God

(uit: 'Zeestenen', De Prom, Baarn 2001)

 

 

ei-100

 

 

gr-10

20:54 Gepost door anita in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |