21-07-09

We zien wel....

Elke ochtend heb ik het goede voornemen om NU en VANDAAG eens een postje te schrijven.  Elke avond zeg ik tegen mezelf:  MORGEN.... en nooit komt het ervan.  Wil ik dit blogje ontvluchten?...

Toen ik een kleine twee jaar geleden met dit blogje begon, had ik de bedoeling, via deze weg, al mijn gevoelens en frustraties tgv die smerige borstkanker, van me af te zetten, de wereld in te sturen, weg van me.  Ik wilde op die manier me vrij maken van dat monster, de soms opgekropte woede uitschreeuwen.  Mijn hart luchten en eigenlijk een schouderklopje afbedelen bij mensen die ik niet kende...

En...  gedeeltelijk is me dit gelukt.  Ik heb steun gehad van jullie bloglezers...  en daarvoor wil ik jullie allen danken.  Dagelijks trok ik me op aan jullie reacties, jullie wijze raad, jullie bemoedigend woord. Ik ben er en sta er 2 jaar, na die onheilboodschap nog...  misschien wel, op sommige punten, sterker dan voorheen, maar, op andere punten, banger dan voorheen, als een heel klein bang haasje.  Twee jaar terug was kanker iets dat bestond...  bij anderen... niet in mij. en nu... is het zo dicht, heb ik angst om misschien ooit de strijd terug te moeten aangaan.  Terug te moeten vechten tegen iets waar we zo machteloos tegenover staan.  Schrik dat het gevecht van de laatste twee jaar voor niks heeft gediend...  'Positief denken', zegt men, maar soms is dat veel rapper gezegd dan gedaan.

Wil ik in mijn diepste binnenste niks meer te maken hebben met de voorbije periode en kan ik daarom moeilijk de weg naar mijn blogje terugvinden of is het gewoon een zwart gat waar ik in zit en stilletjes moet uitkruipen?  We zien wel....

Ik wens jullie in elk geval

 

023

07:15 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

Commentaren

Hey Anita. Ik wens je nog een fijne nationale feestdag.

Gepost door: Martin | 21-07-09

volg je eigen weg! gewoon doen waar je zelf behoefte aan hebt joh! De ene doet het goed het van zich af te kunnen schrijven, de ander ziet dat helemaal niet zitten, en dat kan ook wisselend zijn naargelang de fase waar je zelf in zit! je hoeft in elk geval geen blogje te schrijven voor ons, de lezers, maar in eerste instantie als je er zelf iets mee kan!!! als je intussen maar een beetje kan genieten ook van het leven, zowel van de grote dingen als van de kleine!

en de angst herken ik maar al te goed... maar probeer 'm niet te laten overheersen ... eh, hoe? dat weet ik ook niet altijd! gewoon leven van dag tot dag zeker!?

Gepost door: tricky | 21-07-09

Hey meid! Het klinkt allemaal best heel logisch wat je hier schrijft hoor...na alle ellende het voorgoed allemaal achter je willen laten, niet meer met dat monster van een ziekte geconfronteerd willen worden: ik kan het me heel goed begrijpen...denk dat ik ook zo zou zijn!
En dit blogje...dat staat natuurlijk vol van alles waar je doorheen bent gegaan en dat je nu achter je wilt laten...dus dat je het een beetje probeert te ontvluchten, dat kan ik me ook voorstellen! Als je zonder die ziekte nooit zou zijn gaan bloggen, dan zul je waarschijnlijk nu ook niet goed weten wat nog te schrijven..maar ik denk dat je met het dilemma zit van goeie blogvrienden, die je graag wilt behouden...en dus dat je dit blogje niet wilt sluiten daarom?
Doe gewoon hoe het in je opkomt...als je het vervelend vindt om hier terug te bladeren, doe dat dan gewoon niét! En schrijf alleen maar eens als je er zin in hebt en wat te vertellen hebt, gewoon net zoals iedereen doet hè! :-) Een postje maken als een soort verplichting naar jezelf toe, dat werkt nooit, dat merkte je al! Dus ga dit blog vanaf nu gewoon als een leuk communicatiemiddel zien met de diverse bloggers die je via dit medium hebt leren kennen en laat de afgelopen twee jaar lekker achter je, die zijn geweest!
Ik snap trouwens soms ook niet hoe mensen die in zulke diepe shit hebben gezeten ( of nóg zitten) inderdaad nog zo goed positief kunnen denken hoor...ik bewonder ze daarom wel! Ik denk dat het ménselijker is als je heel vaak ook gewoon heel bang nog bent...niks om je voor te schamen!!
Ik wil jou en de jouwen ook een hele fijne vakantie toewensen!
Lieve groetjessssssssss!

Gepost door: mizzD | 21-07-09

Ik ben vaak gestopt en herbegonnen..Ook ik wilde een zwarte periode afsluiten maar voor mij lukt dat niet wegens steeds nieuwe problemen en dus komt er geen eind aan ..Ik schrijf heel veel van me af en dat werkt soms verlossend..

We hebben elkaar al ontmoet in GHB en even in het park aan de vijver gezeten toen ik samen met mijn vrouwtje was..
Of je stopt of niet..Ik wens je in ieder geval een fijne dinsdag en ja,jij beslist hé..

Groetjes

Gepost door: pcuser | 21-07-09

Hoi Anita Die gemengde gevoelens denk ik wel deels te begrijpen, hoor. Je blog, de reacties, de virtuele vriendschappen... boden en bieden je enerzijds steun, maar nemen anderzijds je problemen niet weg, laten de naakte feiten, de realiteit niet verdwijnen.

Laat je blog bestaan en publiceer iets op het moment dat dit je lukt, fysiek en mentaal. Enfin, dat is mijn advies. En er zijn hier genoeg aardige en begripvolle personen actief die, telkens je een teken van leven geeft, klaar staan om te reageren! :-)

Het beste, Anita! En hopelijk tot spoedig!

Groetjes

Gepost door: Rudi | 21-07-09

** Ik herken het wel een beetje, dat je niet meer aan je blog toekomt. Ik heb dat ook, maar dan om een andere reden. En ik denk dat alles al een keer geschreven is, en dan bedoel ik over de koetjes en kalfjes. Ik post momenteel alleen nog als ik op controle ben geweest. Gelukkig hoef ik voor mezelf weinig terug op controle :)

Ik kan goed begirjpen dat je die periode achter je wilt laten, je wilt verder met je leven. Als je de contacten mist, start je toch een nieuwe blog op en laat deze staan voor wanneer je even terug wilt lezen, het is een waardevol dagboek.

Ik ben gestart met een andere hobby, namelijk paintshop pro. Daar kan ik me uren mee bezig houden en dan heb je je gedachten daarbij nodig.

Hele fijne vakantie en lieve groetjes

Gepost door: Anita | 21-07-09

Anita, Het is zo goed neergeschreven door Mizzd ,dat ik me er bij aansluit.Maar denk er ook aan dat die twee jaar in je leven niet weg te cijferen valt.Je kunt het niet uitknippen .Alleen het wrang gevoel zal met de tijd vervagen en dan zul je dit blogje niet meer onmiddellijk meer in verband brengen met die ellendige periode .
Ik ben hier regelmatig komen lezen en heb je meermaals een woordje van steun toegestuurd.Ik wens je nu kommerloze tijd toe en geniet van alles wat je doet.
Als je er zin in hebt laaat iets van je horen maar sluit dit blogje niet af. Heel veel liefs!

Gepost door: magda | 22-07-09

ook voor jou een prettige vakantie !

Gepost door: els | 22-07-09

hey Anita Ik kan je gedachtengang heel goed volgen. Soms is het ook tijd om los te laten wat er in het verleden was ... Jij alleen kan oordelen over wat je moet doen. En niets moet .... alles kan ! ;-)

Lieve groetjes

Gepost door: ann . | 23-07-09

Dit blogje diende om alles van je af te schrijven... misschien heb je dat nu niet meer zo nodig... zoveel te beter zou ik zeggen... of misschien heb je nu andere prioriteiten die je aandacht vragen? Voor alles is er een tijd. Misschien start je wel een nieuw blogje?
Liefs,

Gepost door: Bientje | 26-07-09

Bedankt Voor jou ontroerend postje (samen met Toon )Ik kom nog geregeld bij je lezen . Blijf gewoon jezelf, jou lezers waarderen iedere zin die je schrijft .groeten Henk

Gepost door: Henk | 27-07-09

Hallo Anita Die gemengde gevoelens denk ik wel deels te begrijpen.Doe gewoon wat je het beste uitkomt.
Fijn vakantie verder
Veel liefs Rita

Gepost door: Rita | 01-08-09

Nog steeds vakantie hier ??? Haha
Geniet er maar van..
Fijne maandag

Gepost door: pcuser1961 | 03-08-09

Hoi Anita,

ik begrijp je maar al te goed, mij doet het goed om alles van me af te schrijven, zo goed zelfs dat ik een boek heb geschreven met mijn ervaringen over borstkanker, heb het afgemaakt onder de vakantie en ga het nu opsturen. Ik hoop dat je nog de moed vind om hier te posten, vind jou een fijne dame
groetjes Sabine

Gepost door: Sabine | 03-08-09

Lieve Anita Ik kan me jouw gevoel zo goed inbeelden en dan denk ik, misschien heb ik toch te weinig gesteund...ik ben hier ook niet meer terug geweest sinds ik gestopt ben met bloggen, maar ik heb gisteren de draad terug opgenomen...een kleine belofte aan iemand die ik zo graag nakom!
Ik wil je veel sterkte wensen en heb je nood aan een babbel, over wat dan ook dan weet je me altijd te vinden hé! Je hebt mijn telefoonnummer misschien nog wel en weet dat ik altijd een luisterend oor wil bieden!
Liefs

Gepost door: Veerle | 06-08-09

De commentaren zijn gesloten.