28-01-10

Bijna 1000....

het is vandaag juist geteld 980 dagen geleden dat er borstkanker vastgesteld werd.  Ondertussen is er heel veel gebeurd....  vooronderzoeken, opname in GHB, operatie, nabehandelingen, chemo, bestralingen, herceptine.... noem maar op.  Buiten het wekelijks bezoekje aan de kinesist, zou eigenlijk het 'oude-dag-dagelijks' leven kunnen hervatten, maar niks is minder waar....

Dagelijks drijven onze gedachten toch even de slechte kant uit, we willen er niet aan denken, maar worden er steeds met geconfronteerd, sta maar eens even in die badkamer (ben nog altijd niet gewend aan de asymetrie van mijn lichaam).  Kleine hinderlijke dingen blijven ons achtervolgen, kleine stomme dingen.  Vroeger had ik geen last om te typen, nu....  over elk woord dient nagedacht te worden en de ene letter wordt vaak voor de andere neergezet....  voorlezen???  nog zo'n probleem....  Jarenlang heb ik tijdens de zondagsmis de lezingen gedaan, blijkbaar goed en duidelijk, want de mensen hadden graag dat ik voorlas, zo verstonden ze er alles van...  en nu???  Een zin kan niet meer in één keer gelezen worden...  stom hè!  Zou dat nu echt het gevolg van het 'chemokopje' zijn?

Nog een kleine hindernis... ben tijdens de behandeling kilo's aangekomen, zodat ik nu zeker 20 kg zou moeten kwijtraken.  Hebben ze me op een heel speciaal dieet gezet...  Geen gluten (dus geen brood) 029
, geen gisten, geen zuivelprodukten, geen eieren, 108

geen aardappelen, geen noten, geen bier, geen wijn, maximum twee maal per week uien, wortelen, tomaten, komkommers, appelen, peren, bananen, gevogelte...  mag ik wel eten: citrusvruchten, rijst, runds- en varkenvlees, peulvruchten....   Hopen dat we deze (kleine??) hindernis nu ook nog kunnen nemen.

 

08:34 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Tja... heb dat al van Lucretia begrepen...je bent er vaak nog lang niet, hoelang het al geleden is, je blijft tegen dingen aanlopen...echt een rotziekte! Maar dat dat monster zélf maar wegblijft nu hè...voorgoed, dan zul je die hindernissen gráág op de koop toe nemen denk ik!
Maar dat verkeerd typen van die letters...dat doe ik ook hoor...en ik zie dat meer in de postjes van anderen...dat is vaak gewoon...ouderdom! hahahahaa! Óf haast...dat kan ook! Dat voorlezen dat weet ik niet...ik zou dat sowieso nooit durven, ben niet zo'n spreker in het openbaar. Maar dat die chemo vervelende dingen uithaalt met je geheugen en zo, dat weet ik wél. Maar ja...het is kiezen uit twee kwaden hè...en vergeetachtig worden we van lieverlee tóch wel..! ;-)
Lieve groetjes en sterkte met je dieet!

Gepost door: mizzD | 28-01-10

Hallo, Als buitenstaander staan we er niet bij stil. Maar dergelijke ingreep en behandeling bepaalt t verder leven van een mens. Je mag dan al genezen verklaard worden/zijn, de littekens blijven, hé :-(
Hou vooral de moed erin, veel sterkte!

Gepost door: Ri@ | 28-01-10

ach niet echt een leuke verjaardag dsie 1000 maar ja
en die kilo's ach meid die vliegen er wel af iet trager dan voreger maar het komt wel!!!
xxx

Gepost door: callemie | 28-01-10

Dag Anita, Ik kan best begrijpen dat het moeilijk is te aanvaarden dat je het "oude leven" niet meer kunt terughalen. Maar je zult het toch moeten doen en ik ben er zeker van dat je familie je hier zal in steunen en wees ervan overtuigd dat al de bloggers die hier langskomen dat ook doen! Hou je taai lieve meid .En wat mizzd zegt is ook waar:ik tik ook veel verkeerd en ik vergeet ook veel...dat is oud worden ,hahaha!Maar ik besef ook dat chemo een lelijk beest is ,heb het meegemaakt met mijn moeder en het laat sporen na.

Gepost door: magda | 28-01-10

oei oei wat een dieet... dit zou niets voor mij zijn hm een tomaatje moeten missen oei neen... Maar ik geef je veel moed en hoop voor elke week 500 gr te verliezen!

Eendjes hebben we al verkocht: 2000 stuks dus dat zal een grote kleurrijke vijver worden!
warme smeltende sneeuwgroetjes,

Gepost door: moekemama | 31-01-10

door de jaren heen wordt je leven min of meer weer normaal.. maar hindernissen blijven er toch. Het zien van je lichaam, vind ik ook niet leuk, bij het typen letters dooreen zwieren, heb ik na 7 jaar ook nog veel last van... en dieet, ja daar ben ik ook steeds mee in de weer.. dus, misschien een geruststelling dat je niet alleen staat met deze dingen.. hou de moed erin.

Gepost door: Annick en Chris | 23-02-10

De commentaren zijn gesloten.