31-01-10

Kon ik maar....

Speciaal voor pa waarvan we 4 jaar geleden afscheid hebben genomen....

Kon ik maar,
je even opbellen voor raad,
even vertellen hoe het hier gaat.

Kon ik maar,
van je horen over mezelf als kind

en hoe je me nu als moeder vindt.

  Kon ik maar,
niet alleen moeder zijn en vrouw,
maar heel even weer kind zijn bij jou.

Ik mis je papa!

image003

06:10 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Dit is mooi Anita! Liefs,

Gepost door: Bientje | 31-01-10

Heel mooi gedichtje. Vorig jaar is mijn papa gestorven en ik kan me volledig in deze tekst terug vinden. Gelukkig hebben we onze herinneringen nog. Deze kunnen ze ons niet afnemen.
Groetjes,
Leen

Gepost door: Leen | 31-01-10

Anita, over twintig jaar zul je dat ook nog zeggen....

Gepost door: magda | 31-01-10

Dikke knuffel.

Gepost door: els | 01-02-10

héél mooi gedicht Anita, mijn pa is al 11 jaar dood, mis hem ook nog altijd
een fijn weekend
groetjes Sabine

Gepost door: sabine | 05-02-10

Hallo Dat is een mooi gedichtje
Wens je alsnog veel sterkte
Groetjes

Gepost door: Liticia | 07-02-10

Dit schrijf ik over in mijn "mooiedingenboekje"...
Ik mis mijn moeke

Gepost door: Leen | 23-02-10

De commentaren zijn gesloten.