15-01-08

Chemo-beertje...

We tellen verder af, vandaag moet nummer 21 eraan geloven.

Gisteren in Gasthuisberg mijn "Chemo-beertje" gekocht.  Een chemo-beertje?... zullen jullie je afvragen.  Wel, dat is eigenlijk een heel gewone knuffelbeer.

Ik moest een paar verjaardagskaarten hebben en ben even het winkeltje van het ziekenhuis binnengestapt.  Wat zag ik daar?...  Bepaalde knuffels waren "in solden".  Men gaf zo maar eens eventjes 70% korting.  En dat beertje wist mij met zijn onschuldige oogjes te verleiden... (is eigenlijk niet zo moeilijk, ik heb een zwak voor al wat "knuffel" is).  Kon ik nu dat arm diertje laten zitten?...  Neen, toch!... Dus nu heb ik mijn "Chemo-beertje"!!! 

Zeg het nu zelf... Is het geen schatje? 

 

Foto

06:52 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

14-01-08

 

't Is weer maandag.

Het schooltoneel van vrijdagavond was een beetje chaotisch, er was echter wel de nodige humor in verweven en we hebben ons allen goed vermaakt.

Zaterdag is G. met zijn gezinnetje langsgeweest.  Onze kleine spruit Y. wordt de 16de vijf maanddecoration
en weegt reeds 7,540 kg. en meet 67 cm.  Een flink bazeke hè! 

Vandaag moet ik pas rond 15 uur in Leuven zijn.  Dat is wel iets makkelijker dan in de voormiddag.  Nu moet ik pas rond 12 uur vertrekken en kan ik het 's morgens wat rustiger aan doen.  Rustiger aan is wel een groot woord, ik heb vanochtend reeds een strijkje afgehandeld, ondertussen genietend van een aflevering van "ER", zo is die strijk niet echt vervelend

Ik heb nu nog rustig de tijd om een blogrondje te doen, me te kleden en een wandelingetje met ons Kyr te maken. 

 

08:40 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

11-01-08

Vocht, vocht en nog eens vocht.

Gisteren bij oncologe geweest.  Alles blijkt OK te zijn.  Ze vindt enkel dat ik een "gevoelig velleke" heb.  Na 2 bestralingen reeds een rode schijn, dus...  smeren, smeren, smeren maar.

Met de ophoping van vocht (heb ondertussen een 8 liter supplement, 'k ben precies een vat geworden)decoration
  moet ik nog wel enkele maanden geduld hebben.  't Zou naar 't schijnt "natuurlijk" wegtrekken.  Het is duidelijk het gevolg van de Taxotère en zal wel verdwijnen.  De arm en het litteken is een andere geschiedenis.  In de arm voelt de dokter duidelijk een "lymfen-streng" (best te vergelijken met een gevulde tuinslang) en het litteken heeft pijnlijke vochtophopingen op de zijkant van de torax.  Het vocht uittrekken heeft geen zin, het lichaam moet zelf dat werk doen. (Mijn lichaam heeft blijkbaar, na al die miserie, geen zin meer om te werken) Wat de lymfen betreft, daar hebben ze nog wel een trucje voor in hun doos zitten.  Volgende week woensdag komt er even een speciale kinesist en die zal die tuinslang eens bewerken.  Breken zal hij ze...  blijkbaar een heel pijnlijke, maar achteraf, goeddoende zaak.  Afwachten dus weer en maar... laten begaan.decoration

Nu me vlug gaan klaar maken om aan mijn dagtripje te beginngen.  Bah 'k moet door die gietende regen.  't Ja, 't is voor een goed doel.  Bestraling 23 ik kom eraan!!!

07:32 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-01-08

 

De eerste bestralingen zitten erop.  Buiten indrukwekkende machines, niks speciaals.  Alleen hopen maar dat ik decoration
door dat "super-zonnebankske" geen brandwonden oploop.  We hebben beschermende zalf meegekregen, dus nog maar een tubeke meer om te smeren.

Op de middag was het eigenlijk een gezellige boel in Gasthuisberg.  Al de vriendinnetjes-lotgenootjes waren samen aanwezig op de bestralingsafdeling. decoration
Je kan je voorstellen wat een getetter het daar was.  Eénieder moest toch zijn ervaringen van de laatste weken kwijt.

Bestraling 1 is geschiedenis, nog 24 te gaan. 

 

19:38 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Bestralingen...

We beginnen eraan!!!!  Vol goede moed en vol vertrouwen.

Allée vooruit, nog 25 te gaan.

Voor jullie allen een prettige woensdag.

 

 

decoration

06:33 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

08-01-08

De laatste vrije dag.

Vandaag heb ik mijn laatste vrije dag.  Vanaf morgen wordt het misschien wat stiller op mijn blogje, maar geen paniek...  ik ben op reis...  allée, zo ongeveer , ik begin aan mijn dagelijkse uitstapjes naar Leuven.  Zie er wel wat tegen op.  Ik durf niet met de auto te gaan, dus wordt het... "trein-tram-bus-dag" maar dan wel in omgekeerde volgorde.

decoration

Ik moet eerst de bus nemen, gelukkig stopt die op een 2 minuten-wandel-afstanddecoration van ons huis.  Na een busritje van ongeveer een kwartiertje mag ik overstappen op de metro.decoration
Niet voor ver hoor, na amper 3 haltes moet ik de metro reeds verlaten en vlug één haltje met de tram om in het noordstation van Brussel aan te komen.  Daar mag ik met dedecoration
trein naar Leuven om in het station van Leuvendecoration
de Ringbus
naar Gasthuisberg te nemen.decoration

In het ziekenhuis gekomen, heb ik nog wel een 10 minuten wandel-afstand naar de bestralingsafdeling.  Op de bestralingsdienst zou het naar 't schijnt vlug vooruit gaan.  Dus, laat ons veronderstellen dat ik na ongeveer een half uurtje mijn terugweg kan aanvatten.

Ringbus richting station Leuven, trein richting Brussel-Noord, tram richting Rogiersplein, metro richting Simonis, bus richting Sint-Agatha-Berchem, wandelen naar huis!!! decoration

Al bij al, veronderstel ik dat ik zo'n 5 uur per dag zal onderweg of in  het ziekenhuis zijn, en dit voor een bestraling van amper 1 minuutje .  Kunnen jullie geloven dat ik er tegen opzie?  Dit uitstapje gedurende 5 weken en 5 dagen per week!

Ik zal me maar voor ogen houden dat 'normaal' de dagen vliegen en dat we 14 februari zijn voor ik er erg in heb.  'k Ga dan misschien mijn uitstapjes nog missen.  Wie weet? 

12:13 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

03-01-08

Aftekening...

Gisteren naar Gasthuisberg geweest om de lijntjes op de borst te laten trekken, zodat volgende week de bestralingen kunnen beginnen.

Mijn man had speciaal  vakantie genomen om me te voeren.  Aansluitend zouden we bij onze oudste zoon langsgaan om hen nieuwjaar te wensen.  We waren goed op tijd vertrokken,decoration

je kan nooit weten op die ring rond Brussel zijn er praktisch altijd opstoppingen.  Natuurlijk wij op tijd vertrokken, dus...  geen opstoppingen en 40 minuutjes later stonden we reeds aan de desk in het ziekenhuis.  Veel te vroeg, maar ja, laten we maar denken, beter te vroeg dan te laat.

Nu moet ik wel toegeven,  in Gasthuisberg maken ze het je wel gezelligdecoration
om de wachttijd te doden.
 decoration

Je kan er een tasje koffie of bekertje water nemen, je kan wat lezen (ligt overal leuke (?) lectuur) of TV kijken en op de radiologie staan zelfs computers waarop je rustig kan internetten.

We werden verwezen naar de wachtzaal van de "simulatie - CT".  Er zat één dame te wachten, dus dat veel goed mee.

Mijn man dook onmiddellijk in de lektuur van het ziekenhuis.  Er bestaat zo'n soort tijdschriftje met alle nieuwsjes van het ziekenhuis.  Dit keer ging het over de "apparatuur-dokters".  Er zijn naar 't schijnt meer dan 13.000 medische apparaturen in het U.Z. aanwezig.  Gaande van een stomme thermometer tot de meest gesofisticeerde scans.  Een heel onderhoudsteam is er nodig om alles netjes te onderhouden en eventueel te herstellen.  Een hele organistie om alles in zo'n immens groot ziekenhuis op wieltjes te laten lopen.

Ondertussen tikte de minuutjes door.  De dame begon reeds tegen zichzelf te praten.  Ze verontschuldigde zich en zei ons dat ze reeds zolang zat te wachten, meer dan een uur.  Haar woorden waren nog niet koud of er kwam een vriendelijke verpleger haar vragen of ze misschien de volgende dag kon terugkomen, de apparatuur was...  kapot !!!!!!  (Moet mijn man daar nog zitten over lezen!)

Oei... (op dat moment zijn we allen een beetje egoïstisch) en ik?  "Tja," zei de verpleger: "de mensen doen al het nodige om het in orde te krijgen.  Ik stel voor dat jij nog even wacht, lukt het ons onderhoudsteam niet, zal ik je komen verwittigen en moet jouw afspraak ook verschoven worden."

Heb ik geluk gehad.  Met 45 minuutjes vertraging hebben de heren kunstenaars van mijn borstkas het decoration
mooiste "tikke-takke-toke" rastertje kunnen maken.  Een volledig afsprakenblad werd me meegegeven.  De bestralingen beginnen op woensdag 9 januari om (als alles goed gaat natuurlijk) te eindigen op 13 februari.  Een mooier "Valentijns"-geschenk kan ik me niet indenken.

De rest van de dag is rustig verlopen.  Gaan eten bij zoonlief, een frisse winterwandeling gedaan met gans de familie.  Ik natuurlijk als trotse oma achter de kinderwagen.  decoration
Gelukkig maar dat ik de fiere oma kon en mocht spelen, zo had niemand door dat die wandelwagen eigenlijk de beste camouflage  was voor een oververmoeid chemopatiëntje.

Na de wandeling nog een heerlijk tasje koffie met lekkere taart en dan...  richting Brussel (nu wel met opstoppingen).

12:03 Gepost door anita in Bestralingen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |