17-06-08

Dindag... dagje uit...

Langzaam maar zeker schuiven die examens de deur uit.  Nog twee te gaan. prof006[1]
Aardrijkskunde:  heel saai, en donderdag, last but not least:  chemie...  da's meer iets voor onze 'grote'.

Donderdag wordt het dus voor onze Wout een verwendag...  traditiegetrouw eerst een super-cool etentje in...  de Quick en dan shoppen, shoppen, shoppen... winkelen
voor zoonlief !

Gezien onze Wout donderdag een dagje 'uit' krijgt, mocht ik mijn dagje 'uit' voor vandaag reserveren....  een dagje... ja, hoe kan het anders... Gasthuisberg.  Maar dit keer niet met vervelende onderzoeken en behandelingen, dit keer enkel met....  zalige lymfendrainage en een heerlijke babbel met.... twee heel toffe medebloggenoten...  Jaja, die waar Anita het over heeft,  ben ik, die andere anita.  We hebben heel leuk gekeuveld 002koe
over koetjes en kalfjes, ditjes en datjes, begripjes en onbegripjes, ziek zijn maar toch gelukkig zijn!!!.....

De tijd vloogklok-1
en voor we het beseften, was het de hoogste tijd om afscheid te nemen, dit met de stelligste belofte er een vervolg aan te breien.

18:08 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (40) |  Facebook |

04-06-08

Onmogelijk zonder....

Weet eigenlijk niet goed wat posten.  Verslag van de dag?...  van de week?...  van de maand?...  van het jaar?...  zou tch steeds over hetzelfde gaan.

Mijn leven wordt gewoon overmeesterd en overwoekerd door die ziekte met de grote "K". 101-K


We willen wel positief denken, we willen wel zeggen: we zijn er van af...  maar het is zo moeilijk.  We worden steeds met onze neus op de feiten gedrukt...  nooit kunnen we eens onder de mensen komen of er wordt toch steevast gevraagd:  "Oei Mevrouw, drukverband aan de arm!  Brandwonden of is het??????", antwoord:  "Neen, Mevrouw, spijtig genoeg geen brandwonden, het IS......"k-kat

Vorige vrijdag, regionale vergadering "Kind en Preventie",  vorige maandag, Jaarlijkse Algemene Vergadering Kind en Preventie in Hasselt, gisteren gezellig winkelen Leuven - wel na een noodzakelijke kiné, drie keer denken: we verzetten even onze gedachten, drie keer op rij geconfronteerd worden met "K",  k-loop
drie keer de vraag:  "Het gaat me niet aan hoor, maar is het ?....."1211098101-210

14:07 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

27-05-08

Volhouden....

Het weekend was even een film naar het verleden, maar.... ik heb besloten niet  bij de pakken neer te zitten!  Vorig jaar heb ik tamelijk accuraat gehandeld - dat vind ik toch - en ik ben niet van plan om er nu, na een jaar strijd, onderdoor te gaan.

Sommige dagen zijn moeilijk, heel moeilijk, dan probeer ik aan niets speciaals te denken, tracht ik mijn gedachten op iets anders te richten, maar dat is niet echt mogelijk.  Steeds worden we geconfronteerd met de naakte realiteit.  Gewoon door de dagdagelijkse dingen die we niet meer echt kunnen, de vaat doen is soms heel moeilijk, steeds die stomme handschoen en armkous aan...  schrijven doe je als een klein kind, naaien gaat niet echt en je geheugen is een zeef....  je arm blijft pijn doen, je voelt een constante druk op je borst, een druk op je ribben, je arm weegt als lood en je bent zovlug moe... allemaal kleine, onnozele dingen, waar je met kan leven...  maar al die kleine zaakjes, die vormen zo'n grote stapel, die vormen  een hoge berg die we steeds moeten beklimmen, steeds moeten we rekening houden met.... en daar word je zo moe van, zo moe, zo moe....  je wordt HET moe!

Maar zoals gezegd:  niet toegeven!!!!

Heb daarom mezelf maar verwend met een passiebloemetje blog58

en een nieuw hangplantje - waarvan ik de naam niet ken -

blog60 voor het raam.

We hebben ons dus terug in de hand en zijn vanochtend vol goede moed naar het Leuvense getrokken voor een zoveelste behandeling.

Onderweg een paar foto's gemaakt.  Wat de mensen tegenwoordig toch langs de weg achterlaten

blog61

 

een echt vliegtuig, zomaar langs de spoorweg, maar tja, 't was kapot en ze konden er blijkbaar niks meer mee doen!!!!

12:39 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (21) |  Facebook |

25-05-08

Eén jaar later....

Vandaag 15 jaar geleden overleed mijn moeder.

Mama ik mis je.
Het is nu al 15 jaar geleden,
dat jij tussen ons uit bent gegleden.
Ik had kunnen verwachten, dat tijd de pijn niet zou verzachten.
Ik doe mijn ogen even dicht en denk weer aan jou gezicht.
De tranen lopen weer over mijn wangen, ik ga steeds meer naar vroeger verlangen.
Ik heb je nog nodig om altijd voor me klaar te staan, hoe kan ik als kind zonder moeder door het leven gaan?

 

Vandaag net één jaar geleden dat ik die gruwelijke ontdekking deed.  Ik heb/had borstkanker.

Vandaag voel ik me...  leeg. 

 

 bloem12

09:44 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

15-05-08

Even terug naar 9 mei...

Waarom weet ik niet, maar ik kon er niet onmiddellijk over schrijven, het moest  enkele dagen bezinken...

Vorige vrijdag,  9 mei, was het zover....  we gingen naar de monoloog kijken van Janine Bischops:  "Borstenclub".  Samen met mijn man en een goede vriendin-lotgenote met haar man, zakte we af naar de Zwarte Zaal van het Fakkeltheater in Antwerpen. borstenclub Ademloos hebben I. en ik zitten kijken, maar vooral, zitten luisteren naar die 90 minuten durende monoloog.
Sprakeloos waren we. Was dat een theatervoorstelling, een monoloog, dat we daar hoorden?...  of was het ons eigenste verhaal dat even verwoord was.  We werden er stil van, we waren erdoor gepakt, maar...  het was goed, heel goed !!!  Het was en is de realiteit.  We zijn het voorbije jaar door een hel gegaan.  We hebben enorm moeilijke momenten gehad, we hebben geweend, we zagen het soms niet meer zitten, maar we hebben ook veel geleerd, zijn sterker geworden, hebben veel gelachen - misschien van zenuwen of stress, maar gelachen hebben we.  Nieuwe en hechtere vrienden hebben we gevonden en... we hebben het overleefd !!!

c-bloemen-02Morgen, 16 mei, mag ik weer naar het ziekenhuis, weer naar die chemo-afdeling om nog een portie kankergroeistofremmer, dit om te voorkomen dat een cel die per ongeluk de mosterdgas overleefd heeft, zou beginnen groeien.

14:46 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

12-05-08

Nog maar eens naar Leuven...

Morgen weer drukke dag.  Weer een dagje Leuven.

In alle vroegte moet ik de trein nemen om naar de kinesiste te gaan.  Nu is die lymfendrainage op zich een heerlijke en ontspannende massage, maar toch word je er weer aan herinnerd dat je kanker hebt/had.

Na de middag loop ik even het 'inloophuis' van de kankerliga binnen.  Men geeft er een sessie ivm kledingsadvies.  Ik ben wel een benieuwd wat men zoal zal aanraden.

Zoals beloofd zet ik even het blogje van Chris, Laika en Chekodyn008_small150_300_225_jpeg_2574722_fe75d6c2f5ce4f97999fa3707dcd3212 in de kijker, hun vrouwtje heeft dat echt verdiend.

Hopelijk is morgen de zon ook van de partij en kunnen we genieten van een zomerse dag. 

19:42 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

03-05-08

Meimaand... Feestmaand...

decorationZoals ik reeds schreef is voor velen de maand mei DE maand bij uitstek, wel bij mij is het ook zo. 
De meimaand heeft veel herinneringen en verjaardagen in petto.

Het begint reeds met de verjaardag van mijn broer L. die 4 mei 56 wordt, mijn nichtjes man viert 6 mei zijn 65ste verjaardag.  Op 8 mei verandert mijn vriendin van spoor, voortaan rijdt zij (zoals in Antwerpen gezegd wordt) met tram 7 en mijn broers oudste dochter mag op 28 mei reeds 32 kaarsjes uitblazen.  decoration
Tussendoor vergeten we natuurlijk moederkesdag niet.  Jullie zien, genoeg redenen om deze maand de glazen te klinken.

Deze maand heeft voor mij ook een heel speciale betekenis, op 25 mei - sterfdag van mijn mama in 1993 - is het juist één jaar geleden dat ik mijn borstkanker ontdekt heb.  Het kan misschien stom klinken maar ik wil ook die dag voortaan herdenken.  Het is voor mij geen zwarte dag, begrijp me niet verkeerd, ik vind het ook vreselijk dat ik kanker heb/had... maar ik beschouw die dag als een heel bijzondere dag.  Ik hou me vast aan de gedachte dat mijn mama, op de verjaardag van haar sterfdag, mij heeft willen duidelijk maken dat ik een monster met me meedroeg, maar dat, als ik nu handelde, het nog niet telaat was om dat kankermonster uit te rooien.  Ik zal mijn moeder eeuwig dankbaar blijven voor de boodschap die ze me toen gegeven heeft.

Het zonnetje doet reeds zijn best om mijn bureautje binnen te schijnen, ik hoor boven het mansvolk tot leven komen, de dagdagelijkse beslommeringen beginnen.  Aan jullie allen een fijne zaterdag en een heel prettig mei-weekend.

weekend63

08:53 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |