02-03-08

Joepie.... Yaro komt....

Vandaag komt Geert met zijn gezinnetje.  Heel tof natuurlijk dat ik Geert en Anja terugzie, maar dat klein gastje, daar verlang ik eigenlijk meer naar.  'k Zou dat niet mogen zeggen hè!  'k Zou geen onderscheid mogen maken... maar 't ja, ben je nu oma of niet?...

Al bijna een maand geleden dat ik dat decoration

klein zonneke nog gezien heb.  Hij zal wel veranderd zijn.  Ik weet van mijn zoon dat die kleine spruit zich op zijn buikje draait en zijn eerste tandje heel voorzichtig komt piepen.  Maar kan hij al zitten?...  Zal hij ons nog kennen?...  Want op die prille leeftijd - hij is nog maar zes en een halve maand - dan onthouden die rakkertjes nog niet veel gezichten hè!...  en dan zeker niet een gezicht dat zo vlug verandert als dat van zijn "oma Brussel".  Eerst...  gewoon haar en zonder bril...  dan kaal...  dan pruik...  dan heel kort mini, mini stekelhaar en ondertussen met bril... dan héééééél modern kort kapsel (klink veel beter hè) en terug zonder bril...  wat moet dat manneke toch denken?...  altijd een andere oma?

decoration
'k Ben vanmorgen dan maar even wat vroeger opgestaan en  heb een rozijnenbrood gebakken, ik weet dat zoonlief dat graag eet en het blijft toch ook een beetje mijn klein - slordige meter tachtig - ventje. 'k Mag hem toch ook nog een beetje verwennen...

Heb tijdens het rijzen van de deeg even mijn 'kruidenkeukenkast' uitgekuist - kwestie van de tijd nuttig door te brengen... had ik blijkbaar beter niet gedaan,  mijn arm was er niet zo gelukkig mee...  maar mijn kast....  des te meer, zij blinkt en straalt... 

decoration
Ondertussen is mijn man opgestaan en moet ik een ontbijt op tafel toveren, dus...  vlug aankleden, koffie zetten, en naar de bakker gaan....

Ik wens jullie alle een hele leuke zondag... 

08:54 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

27-02-08

Ik weer...

Reeds 20 keer begonnen aan een blogje, decoration
en reeds evenveel keer alles met één knopje gewist.

decoration
Weet niet goed hoe ik moet schrijven, wat ik moet schrijven.  Kan ik steeds blijven zeggen (of schrijven), dit gaat niet en dat heb ik niet graag en daar heb ik het moeilijk mee?  Kan ik steeds blijven "zagen" en "zeuren" over iets dat zo is, waar niets aan te veranderen valt en waar we moeten zien het beste van te maken?  Mag ik nog één keer?

Het begon eigenlijk allemaal heel goed en hoopvol.  De bestralingen zaten erop en ik... had wonder boven wonder (zelfs met mijn teer velleke) geen echte brandwonden opgelopen.  Geen speciale pleisters, niks van dat, ik was er zonder kleerscheuren doorgesparteld.  Ik was eens één keer de dans ontsprongen en zonder veel schade aan het eind van de tunnel geraakt en nu kon de zon alleen nog maar schijnen.  Zo dacht ik toch....

decoration
Na de laatste bestralingssessie zegde de verpleegkundige dat "het" nog wel even kon nabranden.  "Goed", dacht ik, kan zijn, we zien wel... en we zagen.... kleine mini-blaasjes ontstaan...  kleine mini-blaasjes, gevuld met vocht...  kleine mini-blaasjes sprongen open...  kleine mini-blaasjes werden grote blaasjes, gevuld met vocht...  grote blaasjes sprongen open...  gevolg... terug naar ziekenhuis... dit keer naar de wondzorg van de bestralingen...
foto'tjes werden gemaakt (voor in de boekskes)... was wel iets speciaals... maar waarom ik weer?

Eén op de 9 vrouwen krijgt borstkanker...  ik!
Eén op de 5 vrouwen behoudt een dikke arm...  ik!
Eén op de ?? vrouwen heeft volledig openliggende brandwonden... ik!

Gelukkig, na bijna 14 dagen en hopen zalf en verband, is er toch verbetering zichtbaar en hoef ik geen pijnstillers meer te nemen.  Zal dat zonnetje nu toch nog echt gaan schijnen?

Ondertussen heb ik vorige vrijdag mijn 1ste baxter Herceptin gekregen en geen noemenswaardige nevenwerkingen gehad....  allée... tot nu toe toch niet...  kan dat nog komen???

 

10:32 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

25-02-08

Even...

Mag ik even, heel even maar,
klein zijn en heel bang?

Mag ik even, heel even maar,
een traan op elke wang?
decoration

Kan ik even, heel even maar,
dromen hoe het vroeger was?
Kan ik even, heel even maar,
verlangen naar die oude jas?

Laat me even, heel even maar,
vechten met mijn eigen ik.
Laat me even, heel even maar,
bekomen van de schrik. (avo)



14:03 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

20-02-08

Sorry...

Sorry mensen, het gaat niet, ik kan me niet concentreren, kan niet de moed opbrengen ergens een blogje te gaan lezen, laat staan er zelf een te schrijven, simpelweg, ik zit er heel even door.  Misschien morgen beter, we zien wel.

Tot.... 

17:51 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (25) |  Facebook |

19-02-08

Ooit....

decoration
Wie zegt dat treinrijden steeds een beetje reizen is?  Wel dan reis ik er tegenwoordig lustig op los.  Alle dagen ga ik op reis, spijtig genoeg steeds naar dezelfde bestemming.  Ze zouden dat ziekenhuis eens in een ander stadje mogen leggen, kwestie van heel België eens te zien hè!

decoration
Vanmiddag even op bezoek geweest bij L.  Het arme kind moest nog een reeks inwendige bestralingen hebben, de zogenaamde "Brachytherapy".  Wat dat juist inhoudt, kan je lezen wanneer je even het foto'tje aanklikt.  Gelukkig mag ze vandaag naar huis en kan zij haar behandeling afsluiten.

Eén voor één stappen we stilletjes terug in het dagdagelijkse leven.  Met nu en dan enkele "spannende" en "bange" momenten als we op nacontrole moeten, maar hopelijk blijft het voor ons allen enkel die "momenten" dat we even terugdenken aan dat verschrikkelijk monster en die nare behandelingsperiode en kunnen we over 30, 40, 50....  jaar zeggen.  Ik had ooit.....

18:25 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

17-02-08

De pruik....

Ik probeer al sinds gisteren een blogje te plaatsen, maar het lukt gewoon niet.  Altijd komt er iets of iemand tussen. 

Ben steeds afgeleid, ofwel wil ik eerst een andere blogje lezen, even zien hoe het met andere bloggers gaat.  Dan vlug nog even een berichtje achterlaten en via die andere blog belangstelling gekregen voor nog een andere blog, enz....

Denk ik dan, nu eerst mijn blogje, komt het gezin tot leven en moet er eerst ontbeten worden (zit in weekend gewoonlijk heel vroeg voor dat pc'tje - dan maak ik geen lawaai en kunnen zoon- en manlief lekker uitslapen) dus weer niks geschreven.  Zo is de zaterdag verlopen zonder blogbericht, want in de loop van de dag heeft Wout internet nodig voor school- of chat"werk".

Het prachtige weer van gisteren heeft er ook voor gezorgd dat ik niet veel thuis ben geweest.  Eerst de wekelijkse boodschappen gedaan en dan, samen met mijn man en ons Kyra, een mooie boswandeling gemaakt.

Wel dan start ik nu even mijn mijn blogje dat ik eigenlijk reeds gisterochtend wilde neerpennen.

Zoals ik vrijdag vertelde, ben ik naar een info-sessie in het ziekenhuis geweest "look good - feel better", gegeven door de kankerliga.  Leuk is het daar geworden.  Ik was wel even te laat, daar ik nog eerst naar de kinesiste moest om me even lekker te laten verwennen met een heerlijke lymfemassage, zalig is dat gewoon.  Niet erg dat ik te laat was, de dames waren maar juist begonnen met hun gelaat te reinigen.  Vlug vertelde de schoonheidspecialiste me hoe ik me juist moest ontschminken en kon dus gewoon inpikken.

Uitleg werd gegeven hoe we ons moesten schminken, waar alles voor diende en welk "tubeke" of "potje" nu het best voor ons was.  Hadden we reeds "rimpelkes", was ons "velleke" een beetje droog tgv de chemo of zakten onze wangen reeds een beetje uit, voor alles was er wel een speciaal "crèmeke".  Advies over te gebruiken kleurtjes werd gegeven en één voor één werden we geschminkt.  Zalig zal je denken, maar daar zat het addertje onder het gras:  we werden maar voor de helft geschminkt, de schoonheidsspecialiste koos voor ons het juiste kleurtje en deed het ons aan één oog voor.  Daar zaten we dus, prachtig geschminkt langs links, maar rechts..?.. moesten we zelf proberen...  daar zou veel volk komen naar kijken...  de tweede oog gelijk krijgen aan de eerste?.... onbegonnen werk!!!

En hier begint mijn geluk...  die lieve schoonheidsspecialiste kreeg opeens mijn verbonden arm in de gaten.  "Gaat het gaan, Mevrouw": vroeg ze me heel vriendelijk, "ik had beter je rechteroog voorgedaan, dat zou voor jou veel makkelijker geweest zijn hè!".  Dat moest ik wel toegeven want ik kan mijn rechterarm niet goed buigen en kan dus moeilijk aan mijn rechteroog.  "Wel", zei ze, "ik zal voor jou een uitzondering maken en je tweede oog ook even doen."  Zalig...  nu werd  ik ook nog...  na een heerlijke massage... volledig geschminkt door een schoonheidsspecialiste.  Mijn dag kon niet meer stuk, maar er kwam nog.

Kreeg ik daar, op de hoek van de tafel, de pruiken in 't oog.  Wat zie ik daar?  Eén,decoration
in mijn ogen, prachtexemplaar, half lang en acajoukleurig.  Natuurlijk het (b)engeltje in mij moest even komen piepen en vragen:  "mag ik die eens proberen?"  "Zonder probleem", zei de lesgeefster.  De pruik werd van het staanderke gehaald en op mijn hoofd gezet....  Mooi, prachtig, fantastisch... ben ik dat?  Ook de aanwezige lotgenootjes beaamde het feit dat die pruik me prachtig stond.  Spijtig...  pruik  af en terug dat grijs milimeterlange muizekapsel... einde van de sessie.  We werden alle bedankt voor de aanwezigheid en...  ik kreeg de pruik.  Ik mag ze hebben en wanneer ik ze moe ben, hoef ik ze enkel, gewassen natuurlijk, terug te geven.  Super....!!!!

 

 

 

08:59 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

07-02-08

Lymfedrainage volgens Dr.Vodder

Vorige maandag bij een andere kinesiste geweest.  Zij is verbonden aan Gasthuisberg en werkt momenteel mee aan een nieuwe studie.  Zij is gespecialiseerd in lymfedrainage, meer bepaald volgens de methode Vodder.

 decoration

Deze methode  is een manuale zachte massage op de droge huid door middel van draaiende ‘pomp’bewegingen.

 

decorationOok kreeg ik een duidelijke uitleg wat de functie is van het lymfevatensysteem.

(Willen jullie meer weten over deze drainage, klik dan even op de afbeeldingen.)

Nu maar hopen dat alles aanslaat en ik van die dikke arm afraak

Nog een kleine opmerking:  ik heb nog maar 5 (lees VIJF) bestralingen te gaan. 

 

08:10 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |