15-12-07

 

 

 

Eventjes niks doen.  Tot maandag.

decoration

06:00 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

14-12-07

Ochtendritueel...

decoration

Zo, man en zoon zijn vertrokken, ik kan even, genietend van een tasje koffie, een blog-rondje doen en eens kijken naar het reilen en zeilen in het blogjesland.

Blijkbaar zijn op de meeste plaatsen de proefwerken achter de rug.  Spijtig voor onze W., hij moet het weekend nog door want maandag kondigt zich wiskunde aan en dinsdag nog Engels.  Daarna kan hij pas genieten van de vrije dagen en het gezaag van zijn mama.

Gisteren heb ik mijn Kenwoodje uitgetest.  Brood gebakken en gelukt!!!!  Is dat gemakkelijk.  Geen inspanning meer.  Brooddeeg wordt voor je gemaakt.   Ne mens zou er nog lui van worden en het op de duur nog te vermoeiend vinden om de nodige ingrediënten in de pot te kieperen.  Maar alle gekheid op een stokje:  het is echt gemakkelijk en ik ben blij dat ik nu terug kan degen maken.  We voelen ons zo vlug nutteloos wanneer we in die zetel moeten blijven hangen en niks kunnen doen, maar dat is nu verleden tijd.

 

 

08:33 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

13-12-07

Brood bakken...

Donderdagochtend.

Het leger mieren heeft de aftocht geblazen.  Hier en daar voel ik dat ze de ravage aan 't opruimen zijn.  Ze proberen nog even mijn knieën op de knieën te krijgen maar ik hou stand.

'k Ga vandaag eens even mijn nieuwe aanwinst uittesten.  Ik heb namelijk van mijn man een keukenrobot Kenwood gekregen.  En nog niet gelijk de welke...  simpelweg de beste, een Major KM020 nog wel!!!!!!!!!   Ik maakte vroeger - klinkt dat ver weg, is eigenlijk maar een maand of 6 geleden - graag mijn brood zelf.  Bakte regelmatig taart en cake, hield me bezig met appelbollen te maken, ...  Ik kneedde het brooddeeg nog op de ouderwetse manier.  Ik vond zo'n broodbakmachine, waar die menger in het brood gebakken wordt, maar niks.decorationdecoration

Natuurlijk, die stomme borstkanker heeft even stokken in de wielen - of beter in mijn potten en pannen - gestoken.  Ik kan nu met die rechterarm niet meer kneden.  Moet die arm ontzien zodat hij niet te dik wordt.  Dus, brood bij de bakker gaan kopen, met al de viezigheid - wat we gelukkig niet weten - erin en al oud en uitgedroogd vooraleer we thuis komen.   Heb daarom manlief een klein hint gegeven - "t wordt toch kerstmis zeker - hij heeft die hint wonderwel goed begrepen en gisteren stond hij daar dan te blinken (die Kenwood hè, niet mijn man).  Vandaag ga ik aan de slag, we zullen dat machientje eens uittesten!!!  En...  mochten jullie goede broodrecepten of andere hebben, altijd welkom.

Nog een fijne donderdag! 

08:48 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (18) |  Facebook |

12-12-07

Het was te mooi om waar te zijn.

Ja, inderdaad,decoration
het was te mooi om waar te zijn.

Gisterenochtend leek het dat het legertje mieren zich stilletjes teruggetrokken had.  Maar niets was minder waar. decoration

Blijkbaar waren ze enkel aan 't beraadslagen hoe ze dit keer tot een echt offensief konden overgaan.  In de loop van de dag hebben de verkenners mijn knieën onderuit gehaald om 's avonds met het grote geschut aan te rukken.   Heb daarom maar enkele wonderdruppels ingenomen en ben onder de wol gekropen.  We zullen verder maar niet nadenken en zien wat de dag van vandaag brengt.  decoration
Van één zaak ben ik echter zeker, het is de laatste keer dat ze me kunnen aanvallen, ze ZULLEN hun piratenvlag MOETEN inruilen voor een witte vlag en zich overgeven!!!!

Ik wil jullie ook bedanken voor de lieve reacties en de felicitaties die ik voor onze G. mocht ontvangen, ik vond dat heel tof.  Zoon en schoondochter zijn ondertussen, gelukkig, aan de betere hand.  En na een dagje bekomen zullen ze vandaag vermoedelijk terug aan het werk gaan. 

07:10 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook |

11-12-07

Die arme stakker...

Het is zover G. is doctor ingenieur. En ik ben fier,  oh, zo fier.....

Maar de sukkelaar heeft zijn verdediging onder misserabele omstandigheden moeten doen.  De heersende buikloop en maagklachten hadden hem en zijn vrouwtje de das omgedaan.  De nacht van zondag op maandag werden zij er ook door geveld.  Wat nu?... decoration
Een doctoraat verdedigen onder die omstandigheden?...   En met koorts?...  Ja natuurlijk!...   Gelukkig was het een heel begripvolle jury en mocht zoonlief al zittend zijn verdediging doen.  Alles is goed verlopen en na, enkel een korte onderbreking tussen de uiteenzetting en de vraagstelling, trok de jury zich terug.  Na luttige minuten beraadslagen, kwamen ze terug en werd G. gepromoveerd.  Een hele dikke proficiat en geniet ervan G.!...   Ook mijn schoondochtertje wil ik feliciteren en haar bedanken voor het begrip en de liefde waarmee zij G. omringt.  

11:43 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

10-12-07

Een nieuwe week.

Zo, even rustig genieten van een maandagochtend.

Vandaag is het voor mijn twee zonen een belangrijke dag.

De jongste W. is reeds naar school.  Voor de allereerste keer mondeling examen.  Eén geluk, het decoration
is zijn lievelingsvak Fysica.  Gezien het vroege uur - moest er om 8 uur zijn - en het prachtig weer (regen, regen, regen,...),  en zijn kleding - kostuum en das ( Daffy-duck) - en het geluk dat papalief vakantie heeft, wordt hij prinselijk naar de school gevoerd.  Ik heb het beroemde kaarsje aangestoken en afwachten maar hoe het gaat.

G., mijn oudste, mag vandaag zijn "doctoraat" openlijk verdedigen.  Zijn verdediging achter gesloten deuren, met enkel de juryleden, heeft hij met succesvol, begin november, afgewerkt en vandaag mag hij, als kers op de taart, heel het ritueel van de openbare verdediging doorlopen,  en krijgt hij de titel van doctor toegekend.  Natuurlijk horen daar  "speechkes" en een receptie bij.  Een dikke proficiat G.

Ik ga dus vandaag enkel genieten van het geluk van mijn kinderen.  De chemo-kriebels die vannacht  hun offensief begonnen zijn, moeten zich toch nog even koest houden,  ik heb nog geen tijd en geen zin in hen.  Ik zal ze maar trachten te kalmeren met de lekkere druppeltjes die ik gekregen heb.  Morgen is het hun toer maar vandaag, vandaag zal niemand aan me zien dat er iets niet in de haak is.  Stralen zal ik als fiere en trotse moeder.

08:23 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

09-12-07

Zaterdag... Zondag...

Dat noemen wij "weekend"!

Dag twee van de chemokuur is reeds voorbij en ik moet toegeven, het is gegaan.

Ik was zaterdag reeds vroeg op - heb blijkbaar 's morgens meer energie dan over dag - eerst even ons hondje uit laten, vervolgens kat en hond eten geven, even op blogjesronde gegaan en geloof me of niet... beginnen strijken!!!  Man- en zoonlief lagen toch nog te maffen.

Daar ik tegen 10 uur bij de kinesist moest zijn, heb ik rond 9 uur die twee mannen toch maar uit bed gezet om samen te kunnen ontbijten.  Dat die massage nu echt helpt de pijn in de arm te verzachten, weet ik nog zo niet.  't Ja ik zal maar afwachten en geloven dat het zijn tijd nodig heeft en alles wel goed komt.

Na mijn bezoekje aan de kinesist, zijn mijn man en ik onze boodschappen gaan doen.  Tijdens het winkelen heb ik maar enkele keren het winkelwagentje als houvast moeten gebruiken, maar al bij al ging het goed.
Thuisgekomen voelde ik me niet echt héél moe, alleen maar moe.  Dus dan lukt het, ons vrouwen, nog wel het één en 't ander te doen.

In de loop van de dag is mijn tong zich stilaan aan 't voorbereiden een leren lap te worden en begint alles weer heel vies te smaken, dus, spoelen maar met de spul dat ze in Leuven meegegeven hebben.  Een coctail noemen ze dat!!  Ik had wel andere gedachten van een coctail, maar ik zal verkeerd zijn zeker.

's Avonds is de spierpijn lichtjes komen opzetten, denk dat het mierenleger voordecoration
de deur van mijn botten staat, de soldaten wachten alleen op het moment dat de verkenner komt en roept:  "ten aanval!!!".  Hopelijk worden ze vlugger verslaan dan vorige keer.  Maar ze weten nog niet hè, dat ik leuke druppeltjes voor hen achter de hand heb, wacht maar mannekes, jullie krijgen me niet!

Vandaag nog wel trachten, samen met mijn man, de kerstboom te zetten, benieuwd wat ons Kyr daar zal van vinden.

 

09:11 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |