17-11-07

Postoperatieve bespreking.

17 juli 2007.

Juist 3 weken na de operatie volgt dan een postoperatieve bespreking.

Ondertussen weten mijn man en ik elke schilderij in de gang van de blog3
"blauwe pijl" blindelings hangen. Twee maal per week naar de wondzorg.

Vergezeld van zoon en schoondochter ga ik op die 17 juli weer maar eens het ziekenhuis. Afspraak met de oncoloog. Zo schokkend kon het nieuws nu niet zijn. Ik wist tenslotte dat ik kanker had, mijn borst en klieren waren weg... enkel de vraag: welk soort kanker was het? Wat zou de nabehandeling inhouden?

Het bleek dat ik niet-hormonale kanker had, tamelijk agressief maar HER2 gevoelig. Behandeling: 6 chemo's (3 x FEC en 3 x Taxotère), 25 bestralingen en 18 keer Herceptine. Duur van de volledige behandeling: ongeveer 2 jaar. Toch nog even slikken, komt uiteindelijk nog hard aan: 2 jaar nabehandeling?? Zolang?? Enfin, één goed teken: de dokters verwachten toch dat ik nog minstens 2 jaar leef (moet tenslotte de behandeling kunnen afmaken).

De oncoloog stelt voor diezelfde dag nog een echo van mijn hart te laten maken aangezien een chemobehandeling belastend is voor het hart.

Ook moet er een poortcatheter geplaatst worden. Gezien mijn allergie tegen plaatselijke anesthesie, moest ik daarvoor op 25 juli terug opgenomen worden om deze te laten plaatsen onder volledige narcose. En mijn hoogzwanger schoondochtertje maar steeds trouw met die schoonmoeder meedraven naar dat ziekenhuis en 's avonds, beiden in een rolstoel, geduwd door de respectievelijke mannen, naar de parking.

blog4

Dank je wel Anja.

22:05 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Opgenomen in het ziekenhuis.

24 juni 2007.

De dagen tussen 11 en 24 juni moet ik nog verschillende keren op onderzoek.

Gezien mijn man zijn verlofdagen beter opneemt tijdens de na-operatieve periode, ben ik zeer gelukkig dat mijn zoon G. me steeds vergezelt op deze vooronderzoeken. Daarvoor zal ik hem en mijn schoondochter, die op dat moment reeds 7 1/2 maand zwanger is, steeds dankbaar blijven.

Ik heb al bij al nog geluk, de vooronderzoeken zijn alle gunstig, geen uitzaaiingen gevonden!

Dan is het zover, ik moet die zondag voor 17 uur in het ziekenhuis zijn. Bang voor het ongekende vertrekken we naar Leuven.

In het ziekenhuis wordt ik geïnstalleerd in mijn kamer. Een hoop vragen moeten weer beantwoord worden en tegen 20 uur moeten mijn man en kinderen de deur uit. Ik ben alleen met een lange nacht voor mij.

Gelukkig ben ik, gezien mijn latex-allergie, als eerste op de planning van maandag 25 juni gezet. Al bij al heb ik die nacht kunnen slapen. Ik moet rond 6u30 mij klaar maken en om 7 uur komt men me halen om naar het operatiekwartier te gaan. De operatie op zich is heel goed en heel vlot verlopen en in de vroege namiddag ben ik terug op mijn kamer.

Die week in het ziekenhuis duurt wel lang, maar verloopt zonder speciale gebeurtenissen.

Veel bezoek, veel bloemen en veel kaartjes, dat vond ik al bij al heel tof. Maar het mooiste geschenk kreeg ik van mijn jongste W., hij had toch tijdens een heel moeilijke periode in zijn privéleven als puber, zijn eindexamen voor het 4 jaar latijn-wiskunde moeten doen. Ik vreesde min of meer dat mijn vreselijke ziekte hem misschien kon ontmoedigd hebben, maar ondanks alles, heeft hij heel flink zijn best gedaan en speciaal voor mij een schitterend rapport mee naar Gasthuisberg gebracht. Ik een hele fiere mama.foto2

 

Met één borst, maar al wel een verlopige prothese, en 3 drains verlaat ik dan zaterdag 30 juni het ziekenhuis.

19:20 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11 juni 2007

Vandaag zal ik de volledige uitslag te horen krijgen.

Vrijdag 1 juni ben ik op onderzoek geweest in Leuven. Daar hebben ze terug een mammografie en echo genomen. Ook hebben ze een punctie gedaan - dit zonder enige verdoving, aangezien ik allergisch reageer op plaatselijke anesthesie.

Nu, 10 dagen later, kunnen ze me het resultaat melden en heb ik afspraak bij de oncoloog. Mijn zoon en schoondochter gaan met me mee. Na een kort gesprek met de assistent van de oncoloog, wordt de oncoloog er zelf bijgeroepen. Deze zegt me onomwonden: "Mevrouw u hebt kanker. Wij hebben 2 tumoren gevonden in uw rechterborst en ook een aangetaste schilwachtklier. Wij moeten daarom de volledige borst en twee derde van de klieren wegnemen. Wij stellen u voor op zondag 24 juni binnen te komen, zodat wij op 25 juni kunnen opereren."

Wat er toen in mij omging kan ik moeilijk onder woorden brengen. Ik had met deze uitspraak rekening gehouden, maar stil in mijn binnenste toch gehoopt dat het allemaal goedaardig zou geweest zijn. Nee dus, ik hoorde vanaf nu bij de kankerpatiënten.

17:31 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-11-07

26 mei 2007

Na een slapeloze nacht maak ik me klaar om naar de radioloog te gaan.

Gelukkig mag ik reeds in de vroege voormiddag gaan, zo moet ik niet te lang in het onzekere blijven.

Nadat de mammografie genomen en door de dokter bekeken was, moest ik ook een echo laten maken. Tijdens het onderzoek vroeg ik verschillende keren aan de radioloog of hij iets zag, maar kreeg steeds een "hmmm.." te horen. Na afloop van het onderzoek blog2
zei de radioloog me: "Mevrouw, u gaat maar best eens terug naar uw huisarts."

Vlug even naar de huisarts gebeld. Ik mocht onmiddellijk komen. Dokter S. bekeek mijn foto's en vertelde me dat er inderdaad verdachte letsels te zien waren. Hij stelde voor om zo vlug mogelijk verdere onderzoeken te laten doen.

19:14 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-11-07

Even een terugblik... 25 mei 2007

Vandaag een beetje down opgestaan.

Het is vandaag mama's verjaardag van haar overlijden. Beter niet teveel aan denken en de dag maar beginnen. Het leven gaat tenslotte door.

Ik ga me vlug douchen en dan.... even blijft mijn leven stilstaan. Wat voel ik in mijn rechterborst? Vol schrik begin ik mij verder te onderzoeken en stel vast dat ook mijn tepel ingetrokken is. Ik voel en weet, dit KAN niet goed zijn.

Waarom?... Waarom ik?

Ik neem al mijn moed bij elkaar en bel de huisarts. blog1
Ik mag onmiddellijk komen en hij stelt, na een kort onderzoek, voor een mammografie en een echo te laten maken. Gezien het vrijdag is, belt hij voor mij de radioloog op en maakt een afspraak voor de zaterdagvoormiddag. Vol schrik wacht ik.

17:23 Gepost door anita in Borstkanker | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |